Aperire sectionem principem

Unio Europaea

consociatio plurimarum Europae civitatum
Wikidata-logo.svg Unio Europaea
Res apud Vicidata repertae:
Unio Europaea: vexillum
Continens: Europa
Territoria finitima: Russia, Norvegia, Ruthenia Alba, Helvetia, Civitas Vaticana, Res publica Sancti Marini, Ucraina, Moldavia, Respublica Macedonia Septentrionalis, Albania, Turcia, Brasilia, Surinamia, Monoecus, Lichtenstenum, Marocum, Bosnia et Herzegovina, Mons Niger, Andorra, Serbia
Locus: 50°7′1″N 9°14′52″E
Caput: Bruxellae
Nomen officiale: Европейски съюз, Evropská unie, Den Europæiske Union, Europäische Union, Ευρωπαϊκή Ένωση, European Union, Unión Europea, Euroopa Liit, Euroopan unioni, Union européenne, An tAontas Eorpach, Europska unija, Európai Unió, Unione europea, Europos Sąjunga, Eiropas Savienība, Unjoni Ewropea, Europese Unie, Unia Europejska, União Europeia, Uniunea Europeană, Európska únia, Evropska unija, Europeiska unionen

Commemoratio

Hymnus nationalis: Hymnus Europae
Praeceptum: In varietate unitas

Sigla

Dominium interretiale: .eu
Praefixum telephonicum: no value

Unio Europaea est consociatio plurimarum Europae civitatum sui iuris quae in rebus civilibus, oeconomicis, et iudicialibus cum respectu democratiae et iurum humanorum ad bellum prohibendum collaborant, sed ex Consilio Europae distingui debet, quamquam omnis Unionis Europaeae civitas socius Consilii Europae est. Sedem Bruxellis, Argentorati, et Luxemburgi habet. Incolarum circiter 503 milliones sunt. Linguae publicae unionis viginti quattuor numerantur.

HistoriaRecensere

Europa post secundum bellum mundanum prostrata et diruta iacuit. Erant tamen, qui reconciliationem inter nationes Europaeas instituere vellent, ut bella nova prohiberentur. Inter quos Robertus Schuman, minister a rebus exteris Francicus, administrationem communem carbonis et chalybis (opum nempe ad bellum gerendeum necessariarum) proposuit.

Anno 1951, sex civitates—Belgica, Francia, Italia, Luxemburgum, Nederlandia et Germania occidentalisLutetiae Communitatem Europaeam carbonis et chalybis creaverunt.

Anno 1957, ab iisdem civitatibus Foedere Romano pangendo Communitas oeconomica Europaea (CEE) et Communitas Europaea energiae atomicae (CEEA sive Euratom) institutae sunt. Natus est "communis mercatus Europaeus", quo liber commeatus mercium, operas navandi, capitalis et hominum effici posset.

Anno 1960, Consociatio Europaea liberi commercii (EFTA) creata est, qua civitates Europaeae, quae extra Communitatem oeconomicam erant, in rebus oeconomicis aggregarentur.

Anno 1968, Unio telonaria instituta est: intra Communitatem oeconomicam Europaeam omnia vectigalia sublatae sunt.

Anno 1979, primum Parlamentum Europaeum electum est. Praeterea Systema monetarium Europaeum (SME) institutum est, quo commutatio monetarum sive pretium nummorum in Europa stabile factum est.

Anno 1986, Actus unicus Europaeus (Anglice SEA, Theodisce EEA) ictus est. Quo progressus usque ad mercatum unicum, qui die 1 Ianuarii anno 1993 efficertur, definiti sunt.

 
Post excidium veli ferrei anno 1989, amplificationem ad orientem unionis fuit potis (Murus Berolinensis).

Cum anno 1989 velum ferreum cecidit, spes maioris Europae liberae crevit; die 3 Octobris anno 1990 duae Germaniae civitates iterum coniunctae sunt; dictatura communistica superata nationes Europae mediae et orientalis democratiam introduxerunt.

Anno 1992, Foedere Traiecti Mosae icto ex Communitate oeconomica Europaea Unio Europaea (UE) facta est, cui non solum in rebus oeconomicis, sed etiam in multis aliis rebus politicis auctoritas competit (inter graviora sunt Unio monetaria ac oeconomica Europaea et moneta communis, cooperatio securitati fovendae, nova consilia communia sicut rerum externarum et communis securitatis, civitas Europaea).

Anno 1997, Foedere Amstelodami icto instituta Unionis Europaeae novis necessitatibus accommodata sunt.

Anno 1999, moneta communis nomine Euro ab undecim civitatibus Unionis Europaeae adoptata est (usque ad annum 2013 aliae quattuor sequentur). Initio non erant nummi vel chartae argentariae, sed tantum in negotiis nummis carentibus adhibebatur.

Anno 2001, Foedere Nicaeensi rationes definitiae sunt, quibus sociae futurae accipiendae et quomodo institutiones mutandae essent. Praeterea de securitate corroboranda, de defensione communi ac de iuridica cooperatione in re poenali actum est.

Anno 2002, nummi et chartae argentariae euronis introductae sunt.

Die 13 Decembris anno 2007, Foedus Olisiponense ictum est (die 1 Decembris anno 2009 ratum est), quod foedus de Unione Europaea (antea Foedus Traiecti Mosae dictum) et foedus communitati Europaeae condendae renovavit. Praeterea foedus Euratom commutatum est. Gravissimas res constitutionis anno 2004 conscriptae, postea autem a civibus Franciae et Nederlandiae plebiscito reiectae hoc foedere amplectuntur.

Die 12 Octobris 2012, Unio Europaea Praemio Nobeliano Pacis laureata est.

GeographiaRecensere

   
Ad clima unionis litora 65 993 chiliometroum plurimum pertinent (Cyprus).
Rupes Alba in Alpibus sita est summus unionis mons.

Sociae civitates Unionis Europaeae aream 4 423 147 chiliometrorum quadratorum amplectuntur. Summus unionis mons est Rupes Alba altitudinis 4810 metrorum in Alpibus sita. Locus maxime depressus est Zuidplaspolder in Nederlandia 7 metra sub maris aequore situs. Litora 65 993 chiliometrorum ad regiones, clima, res oeconomicas maxime pertinent.

Una cum externis Franciae departamentis et territoriis, quae extra continentem Europaeam collocata sunt, sed ad Unionem Europaeam pertinent, Unio Europaea plurima climatum genera comprehendit, a climate polari (in Europa septentrionali) usque ad clima tropicale (Guiana Francica), qua re medium meteorologicum totius Unionis inane est. Maxima incolarum pars in regionibus climatis oceanici sive temperati (Europa boreo-occidentalis et media), mediterranei (Europa meridiana) aut continentalis, calidis aestatibus tamen, (Balcania septentrionalis et Europa Media) habitat.

Maxima incolarum Unionis Europaeae pars in urbibus vivit (circiter 75%; numerus crescit, ut coniciatur anno 2020 circiter 90% incolarum in sive prope urbes victuros esse). Urbes per totam Unionem diffusae sunt, quamvis magnus numerus earum in et circa civitates Benelux sitae sint.

Civitates ad Unionem pertinentesRecensere

Sociae conditoresRecensere

Origo hodiernae Unionis Europaeae fuerunt communitates Europaeae annis 1951 et 1957 conditae (Communitas Europaea carbonis et chalybis, Communitas oeconomica Europaea et Communitas Europaea energiae atomicae). Sociae erant civitates Belgica, Francia, Italia, Luxemburgum, Nederlandia et Res publica Foederalis Germanica.

IncrementumRecensere

 
Incrementum Unionis Europaeae, 1952–2013.

Unio Europaea a sex civitatibus condita usque ad hunc diem in communitatem 28 civitatum crevit. Civitates, quae sociae factae sunt, partem maiestatis earum relinquere debuerunt, ut in Unionem acceptae sint.[1]

Civitas Unionem Europaeam intratura Criteriis Hafniensibus, quae anno 1993 Hafniae constituta sunt, respondere debet. Democratiam stabilem, quae iura humana et leges tutetur, requirit; praeterea ut oeconomia mercatus liberi contentioni oeconomicae in Unione Europaea par sit et regulae muniaque communitatis, legibus Unionis Europaeae inclusis, observentur. Num civitas criteriis respondeat, Consilium Europaeum decernit.[2]

Die 1 Maii 2004, Unio Europaea maxime amplificata est, cum Estonia, Lettonia, Lituania, Polonia, Cechia, Slovacia, Slovenia, Hungaria, atque Graeca Cypri pars et Melitta ad unionem adiunctae essent. Hoc modo pristinus limes inter civitates occidentales orientalesque demum superatus est.

Croatia die 1 Iulii anno 2013 civitas socia vicesima octava fiet, suffragio civium Croatiae de societate die 22 Ianuarii anno 2012 in favorem reddito.

Sunt sex civitates candidatae: Albania, Islandia, Macedonia Septentrionalis, Mons Niger, Serbia, Turcia. Aliae (sicut Bosnia vel Kosovia) inter candidatas futuras numerantur.

Quattuor civitates, quae Consociationem Europaeam liberi commercii (EFTA) efficiunt (quae non sunt sociae Unionis Europaeae) partim normas unionis susceperunt: Islandia, Lichtenstenum, et Norvegia, quae ad communem mercatum pertinent (Spatium oeconomicum Europaeum), et Confoederatio Helvetica, quae multis foederibus bilateralibus cum Unione Europaea coniuncta est. Parvae civitates Europaeae, Andorra, Monoecus, Sanctus Marinus, et Civitas Vaticana, eurone utuntur aliisque modis cum unione cooperantur.

DecessioRecensere

Adhuc nullae civitates sociae Unionem reliquerunt, etsi Groenlandia (provincia autonoma Daniae) anno 1985 se recepit.[3] Algerium quoque, quia pars Franciae et non eius colonia habitum erat, pars communitatum Europaearum fuerat et anno 1962 cum libertatem a Francia acceperit, ab illis communitatibus secessit. In foedere Olisipone icto nunc regulae provisae sunt, quas oportet sequi, si civitas socia Unionem relinquere desiderat.[4] Die 29 Martii 2017, Britanniarum Regnum declaravit se Unione Europaea decedere velle, sed secessio adhunc non effecta est (vide paginam Brexitus).

Civitates sociaeRecensere

FinniaSueciaEstoniaLettoniaLituaniaPoloniaSlovaciaHungariaRomaniaBulgariaGraeciaCyprusCechiaAustriaSloveniaItaliaMelitaLusitaniaHispaniaFranciaGermaniaLuxemburgumBelgicaNederlandiaDaniaBritanniarum RegnumHibernia 
Tabula geographica civitatum sociarum Unionis Europaeae

Sequentes viginti octo civitates sunt sociae Unionis Europaeae:

Ins. Vex. Nomen Numerus
incolarum
Area Accessione Caput
    Austria 8 414 638 83 855 1995-01-01 Vindobona
    Belgica 11,007,020 30,528 Fundator Bruxellae
    Britanniarum Regnum 62,262,000 243,610 1973-01-01 Londinium
    Bulgaria 7,364,570 110,994 2007-01-01 Serdica
    Cechia 10,562,214 78,866 2004-05-01 Praga
    Croatia 4,284,889 56,594 2013-07-01 Zagrabia
    Cyprus 865,900 9,251 2004-05-01 Nicosia
    Dania 5,602,600 43,075 1973-01-01 Hafnia
    Estonia 1,340,194 45,227 2004-05-01 Tallinna
    Finnia 5,350,475 338,424 1995-01-01 Helsingia
    Francia 65,350,000 674,843 Fundator Lutetia
    Germania 81,799,600 357,021 Fundator Berolinum
    Graecia 11,305,118 131,990 1981-01-01 Athenae
    Hibernia 4,588,252 70,273 1973-01-01 Eblana
    Hispania 46,030,109 504,030 1986-01-01 Matritum
    Hungaria 10,015,295 93,030 2004-05-01 Budapestinum
    Italia 60,681,514 301,338 Fundator Roma
    Lettonia 2,067,887 64,589 2004-05-01 Riga
    Lituania 3,190,070 65,200 2004-05-01 Vilna
    Luxemburgum 511,840 2,586.4 Fundator Luxemburgum
    Melita 452,515 316 2004-05-01 Valletta
    Nederlandia 16,847,007 41,543 Fundator Amstelodamum
    Polonia 38,501,000 312,685 2004-05-01 Varsovia
    Portugallia 10,561,614 92,390 1986-01-01 Olisipo
    Romania 19,042,936 238,391 2007-01-01 Bucaresta
    Slovacia 5,397,036 49,035 2004-05-01 Posonium
    Slovenia 2,050,189 20,273 2004-05-01 Aemona
    Suecia 9,415,295 449,964 1995-01-01 Holmia

FoederaRecensere

Ius EuropaeumRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Index actuum legiferorum Unionis Europaeae

Ius Europaeum gradatim ab anno 1992 crescebat. Tum Foedere Mosae Traiecti icto Columnae Unionis Europaeae ex primo Communitatibus Europaeis, secundo Communibus consiliis exterorum ac securitatis, tertio Cooperatione publica iuridicaque in rebus criminalibus constitutae sunt. Ab Foedere Amstelodami icto anno 1999 de spatio libertatis, securitatis, iustitiae Unionis Europaeae dicitur. Ius civium Unionis ubique in Unione commeandi, manendi et laborandi in foederibus constitutum et in directivo 2004/38[5] perfectum est. Leges Unionis imprimis fiunt edictis (quae eo ipso et civitates et cives obstringunt) et directivis (quae civitatibus fines necessarios proponent sed eis optionem instrumentorum concedunt).[6]

Edictum generale de protectione datorumRecensere

Ab die 25 mensis Maii 2018 valet edictum (2016/679) generale de protectione datorum, quod existimatur regula protectionis personarum physicarum ad datorum privatorum tractationes motuumque liberorum attinens. Regulae leges undecentum cives recognitionem datorum privatorum suorum recuperari atque simplicius circumiectus iuridiciales fori internationalis reddi petunt, quo fit ut quicumque sit collectionem datorum apertandus, basem iuridicialem propositumque gerendus, tempus collectionis nominandus, de transmissione eius foras Unionis Europaeae nuntiandus.

InstitutaRecensere

Septem instituta unionis ex articulo XIII Foederis de Unione Europaea constituta sunt:

Consilium EuropaeumRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Consilium Europaeum

Consilium Europaeum est summum Unionis Europaeae corpus, quod ex 28 ducibus (sive gubernationis sive civitatis) civitatum sociarum Unionis una cum praesidibus Consilii Europaei (nunc Donaldus Tusk) et Commissionis (nunc Ioannes Claudius Juncker) constat.

Comissio EuropaeaRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Commissio Europaea

Commissio Europaea est rectio Unionis. Sedes eius est Bruxellis. Ioannes Claudius Juncker munere praesidis fungitur.

Consilium Unionis EuropaeaeRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Consilium Unionis Europaeae

Una cum Parlamento Europaeo Consilium Unionis Europaeae, sive Consilium ministrorum est pars potestatis legiferae unionis.

Parlamentum EuropaeumRecensere

 
Parlamentum Europaeum Bruxellensis.
 
A die 17 Ianuarii 2017 Antonius Tajani parlamenti europaei praeses est.
  Si plus cognoscere vis, vide Parlamentum Europaeum

Parlamentum Europaeum, vel senatus Europaeus, est parlamentum unionis, cui 751 legati sunt, quos cives Europaei suffragio universali elegunt. Una cum Consilio Unionis Europaeae Parlamentum Europaeum legiferam unionis potestatem efficit. Cum in Consilio Unionis Europaeae sint delegati gubernationum, legati parlamentarii cives Europaeos repraesentant, qui eos elegerunt. Antonius Tajani munere praesidis nunc fungitur.

Argentaria primaria EuropaeaRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Argentaria primaria Europaea

Argentaria primaria Europaea, cuius sedes est Francofurti ad Moenum, est summa seu media argentaria civitatum, quae euronem monetam publicam introduxerunt. Una cum mediis civitatum sociarum unionis argentariis systema format argentariarum Europaearum mediarum. Politicam monetarium harum civitatum administrat et imprimis stabilitatem pretiorum conservare studet. His diebus Marius Draghi munere praesidis fungitur. Condita est anno 1998 ex Foedere Amstelodami icto.

Curia Unionis EuropaeaeRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Curia Unionis Europaeae

Curia Unionis Europaeae est iudicium Unionis Europaea anno 1952 Luxemburgi creatum, quod omnes res forenses comprehendit. Curiae est praestare, ut leges secundum interpretationes ac praecepta foederum observentur, et ius Europaeum a curiis gentiliciis rogata interpretatur. Discernenda est ab Iudicio Europaeo pro Iuribus Humanis.

Curia RationumRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Curia Rationum

Curia Rationum anno 1975 Luxemburgi creata quotannis de usu pecuniae Unionis referre debet. Si res dubiae vel etiam fraudulosae inveniuntur, officio fraudibus prohibendis nomine OLAF traduntur.

Alia instituta magni momentiRecensere

Foedera et rei publicae statusRecensere

LinguaeRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Publicae Unionis Europaeae linguae

Linguae publicae Unionis Europaeae sunt viginti quattuor: linguae Anglica, Bohemica vel Cechica, Bulgarica, Croatica, Dacoromanica, Danica, Estonica, Finnica, Francogallica, Graeca, Hibernica, Hispanica, Hungarica, Italica, Lettonica, Lithuanica, Lusitana, Melitensis, Nederlandica, Polonica, Slovaca, Slovena, Suecica, Theodisca. Lingua Latina autem inter linguas publicas non est.

SignaRecensere

VexillumRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Vexillum Europae
 
Vexillum Europae

Vexillum Europae est vexillum Unionis Europaeae ac Consilii Europae ab anno 1955. In usum Unionis Europae confirmatum est anno 1986. A colore caeruleo caelum, dum a duodecim stellis aureis harmonia repraesentatur.

HymnusRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Hymnus Europae

Hymnus Europae est hymnus Unionis Europaeae et Consilii Europae. Musica hymni est pars ex ultimo motu symphoniae nonae Ludovici van Beethoven. Dum huic symphoniae verba Friderici Schiller sunt ("Freude, schöner Götterfunken"), hymno Europaeo verba non sunt.

Anno 2003 Petrus Roland et Petrus Diem verba Latine scripta proposuerunt:

Est Europa nunc unita
et unita maneat;
una in diversitate
pacem mundi augeat.

Semper regant in Europa
fides et iustitia
et libertas populorum
in maiore patria.

Cives, floreat Europa,
opus magnum vocat vos.
Stellae signa sunt in caelo
aureae, quae iungant nos.

Est una. Pro litteris tuis, quas Idibus Ianuariis accepi, tibi gratias ago. Magno cum studio hymnum Europae lingua Latina scriptum, legi. Mihi non est ingenium canendi, sed inceptum tuum mihi maxime placet. Spero consilia tua hymni Europae commendandi lingua Latina prospere eventura esse. Vale!

—Litterae a praeside Consilii Europaei Hermanus Van Rompuy anno 2010 missae.[9]

Dies EuropaeRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Dies Europae
 
Dies Europae Varsoviae, Polonia. Anno 2004 decem civitates Unionem Europaeam ingressae sunt, quarum septem olim res publicae Sovieticae fuerunt.

Die 9 Maii quotannis est commemoratio propositionis Roberti Schuman anno 1950.

Europa mythologicaRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Europa (mythologia)
 
Europa et Zeus videtur in Nova et accurata totius Europæ descriptio, que educta est a Fredericus de Wit anno 1700.

Europa in mythologia Graeca fuit filia Agenoris, Phoenicum regis, et Telephassae (vel secundum alios Argiopes), soror autem Cadmi, Thebarum conditoris. Ex Iove tres filios genuit, Minoen, Rhadamanthum, Sarpedonem.

Cum inter virgines comites in Phoenico litore luderet Europa, Zeus/Iuppiter eam conspexit ac statim pulchritudine formae exarsit. Tum, ne a Iunone/Hera uxore vel a quoquam alio agnosceretur, in tauri albi speciem auratis cornibus sese transfiguravit et gregi regio sese immiscuit: sic ad virgines accessit. Europa primo timida, mox forma et blanditiis tauri placata, ita confidens facta est ut, cornibus adprehensis, in tergum consederit. Praeda potitus Iuppiter eam trans mare in Cretam portavit, ubi Europam stupravit. Ex quo concubitu tres clarissimi filii nati sunt. Cur ab ea una ex quinque partibus orbis nominata sit, non liquet.

Europa rapta, iussu patris quattuor fratres eam per orbem frustra quaesiverunt et nova regna condiderunt: Cadmus, qui Thebas condidit; Cilix, qui nomen suum Ciliciae dedit; Phoenix, a quo Punici et Phoenices dicti; Phineus, qui rex in Thracia factus est.

SententiaRecensere

Sententia Unionis Europaeae est In varietate concordia.

Nexus interni

NotaeRecensere

BibliographiaRecensere

  • Archer, Clive. 2008. The European Union. Londinii et Novi Eboraci: Routledge. ISBN 9780415370127.
  • Bieling, Hans-Jürgen 2010. Die Globalisierungs- und Weltordnungspolitik der Europäischen Union. Wiesbaden: VS-Verlag.
  • Bindi, Federiga, et Irina Angelescu, edd. 2012. The Foreign Policy of the European Union: Assessing Europe's Role in the World. Vasingtoniae: Brookings Institution Press. ISBN 9780815722526.
  • Dauses, Manfred A., ed. 2009, 24. ed.: Handbuch des EU-Wirtschaftsrechts.Monaci: Beck. ISBN 978-3-406-44100-4
  • Hartmann, Jürgen. 2009, 2. ed.: Das politische System der Europäischen Union. Eine Einführung. Francofurti ad Moenium: Campus. ISBN 978-3-593-39025-3.
  • Hubac, Camille. 2012. L'Union européenne: des clès pour comprendre. Lutetiae: Argos. ISBN 9782366140002.
  • Kaina, Viktoria. 2009. Wir in Europa. Kollektive Identität und Demokratie in der Europäischen Union. Wiesbaden: VS Verlag. ISBN 978-3-531-16361-1.
  • Keiler, Stephan, et Christoph Grumböck, edd. 2006. EuGH-Judikatur aktuell. Vindobonae: Linde. ISBN 3-7073-0606-2
  • Lambach, Philipp, et Christoph Schieble. 2007, 2. ed.: EU Concours. Leitfaden zur Europäischen Union. Berolini: ViaEurope. ISBN 3-939938-00-9
  • Lehberger, Carolin, et Luitpold Rampeltshammer, edd. 2012. Einfluss der Europäischen Union auf die Gestaltung der Arbeitswelt. Saarbrücken: Universaar. ISBN 9783862230655.
  • Morganti, Adolfo, ed. 2012. Europa: il ritorno dei piccoli stati : autonomie, piccole patrie, processi di sussidiarietà. Rimini: Il cerchio. ISBN 9788884743336.
  • Neyer, Jürgen. 2012. The Justification of Europe: A Political Theory of Supranational Integration. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 9780199641246.
  • Tausch, Arno. 2011. Globalisierung und die Zukunft der Eu-2020-Strategie (Globalization and the Future of the EU-2020 Strategy). In interrete apud SSRN: or http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.1998081
  • Thiele, Alexander. 2006, 5. ed.: Grundriss Europarecht. Altenberge: Niederle Media. ISBN 3-9806932-2-8
  • Tömmel, Ingeborg. 2008, 3. ed.: Das politische System der EU. Monaci: Oldenbourg. ISBN 978-3-486-58547-6.
  • Weidenfeld, Werner, et Wolfgang Wessels, edd. 2006, 9. ed.: Europa von A bis Z (Schriftenreihe der BPB. Vol. 393). Bonnae: Bundeszentrale für politische Bildung. ISBN 3-89331-475-X
  • Wessels, Wolfgang. 2008. Das politische System der Europäischen Union. Aquis Mattiacis. ISBN 3-8100-4065-7.
  • Zimmermann, Hubert, et Andreas Dür, edd. 2012. Key Controversies in European Integration. Novi Eboraci: Palgrave Macmillan. ISBN 9781137006158.

Nexus externiRecensere