Lettonia

civitas Europae
Wikidata-logo.svg Lettonia
Res apud Vicidata repertae:
Lettonia: insigne
Lettonia: vexillum
Terra continens: Europa
Territoria finitima: Ruthenia Alba, Estonia, Lituania, Russia, Suecia
Locus: 57°0′0″N 25°0′0″E
Caput: Riga
Nomen officiale: Latvijas Republika, Läti Vabariik, République de Lettonie

Populus

Numerus: 1 909 000
Sermo publicus: lingua Lettonica
Zona horaria: UTC+2, UTC+3, Europe/Riga, UTC+2, Hora aestiva, Eastern European Summer Time
Moneta: euro

Commemoratio

Paean: Dievs, svētī Latviju!

Sigla

ISO LV, LVA, 428; IOC LAT
Dominium interretiale: .lv, .eu
Praefixum telephonicum: +371
Siglum autoraedarum: LV

Lettonia[1] vel Lettia[2] (Lettonice Latvija) est terra in litore orientali maris Baltici sita, una ex tribus civitatibus Balticis, quae inter Scandinaviam, Russiam et Europam Mediam iacent.

HistoriaRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide Historia Lettoniae

Usque ad primum bellum mundanum Lettonia ad Imperium Russicum pertinuit. Inter hoc bellum ab exercitu Germanico occupata est. Die 18 Novembris 1918 Rigae Res publica Lettonia libera proclamata est. Anno 1940 Unio Sovietica, anno 1941 Imperium Germanicum et anno 1944/45 iterum Russici civitatem occupaverunt. Anno 1990/91 Lettonia iterum libera facta est.

GeographiaRecensere

In litore maris Baltici et sinus eius Rigensis Lettonia sita est. Paeninsula Kurzemensis[3], quae mare a sinu Rigensi separat, extremitatem septentrionalem Rubem promunturium[4] habet.

Flumen Lettoniae maximum Duna (quae et Duina Occidentalis) est. Alia flumina Adia[5] (Lettonice Aģe), Coiwa vel Goiwa[6] (Gauja, Estonice Koiva), Missa[7] (Mūsa), Raupa[8] (Brasla), Saletsa[9] (Salaca), Wela vel Winda[10] (Venta) sunt.

Curlandia, Livonia et Lettigallia Lettoniae regiones historicae sunt.

Riga est Lettoniae caput. Aliae urbes sunt:

Castella multa mediaevalia in Lettonia aedificata sunt, quorum Angermunda[28], Cauponis castrum[29], Dabrelis castrum[30], Kochenhusium vel Ruthenicum castrum[31], Normus[32], Ropa[33], Thoreda[34] nota sunt.

NotaeRecensere

  1. Lites ac Res gestae inter Polonos Ordinemque Cruciferorum, vol. 3, Posnaniae 1856, p. 51; Epitome iuris canonici...: Libri I et II Codicis iuris canonici. Ed. 7. 1949, p. 80; Andreae Riddermark Exercitium academicum de Europa, Lonini Gothorm 1703, p. 22; Nuntii Latini, 3, 1995. p. 114; etc.
  2. Hofmanni Lexicon Universale, vol. ΙΙ, p. 794v; Orbis Latinus, vol. II p. 381. Etiam Leththia, Letthigallia etc, (Orbis Latinus).
  3. Norae Zabinkovae et Moysis Kirpicznikov Nomina physico-geographica principalia URSS s.v. Курземская возв.. Vel Curonica.
  4. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 286. Lettonice Kolkasrags.
  5. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 19.
  6. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 544.
  7. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 571.
  8. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 238.
  9. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 308.
  10. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 665.
  11. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 76.
  12. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 158.
  13. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 595.
  14. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 31.
  15. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 171.
  16. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 249.
  17. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 385.
  18. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 496.
  19. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 308.
  20. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 154.
  21. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 331.
  22. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 355.
  23. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 443.
  24. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 633.
  25. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 663.
  26. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 679.
  27. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 684.
  28. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 101.
  29. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 471.
  30. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. I, p. 622.
  31. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. II, p. 330. Lettonice Koknese.
  32. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 37. Lettonice Nurmuiža.
  33. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 278. Lettonice Lielstraupe.
  34. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus, Brunopoli 1972, vol. III, p. 483. Lettonice Turaida.

BibliographiaRecensere

  • Plakans, Andrejs (1995). The Latvians: A Short History. Stanford: Hoover Institution Press. ISBN 978-0-8179-9302-3

Nexus interni

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Lettoniam spectant.
  Lege Λεττονία ("Lettonia") apud Vicipaediam lingua Graeca antiqua scriptam
  Situs geographici et historici: Locus: 57°0′0″N 25°0′0″E • OpenStreetMap • GeoNames • Thesaurus Getty • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud Lexicon historicum Helveticum  Treccani • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica
Lettonia : politica