Aperire sectionem principem
Emblem-contradict.svg
Scientia huius commentarii est dubia, prava, parumve descripta.
Corrige et amplifica si potes.

Vide etiam paginam discretivam: Amor (discretiva)

Romeus et Iulietta, amantes archetypici, a Francisco Dicksee picti.
Corda picta: signum amoris.
Cygni, popularis amoris imago.
David Ionathanque: "La Somme le Roy," 1290
"Ubi est amor?" Graphitum in Timora Orientali.

Amor (-is, m.) est animi adfectus, quo homo ad hominis alterius desiderium commovetur. Antiquitate, amor ut morbus humanus aliquando habitus est, cum amore vehementer adfecti neque somni capaces neque ciborum cupidi esse soleant.

Veteres Amorem putabant esse deum, filium Veneris. Fama fuit Amorem sagittis homines percutere, ut cupidine afficerentur. Neque vero in homines solos Amorem potestatem exercere, sed deos et quidem ipsum Iovem ab eo superari posse affirmatur.

Amores etiam carminum genus appellatur, cuius generis exempla praecipua sunt opera Tibulli, Propertii, Ovidii.

Descriptio atque typologiaRecensere

Amor duas entitates? impellit, aut saltem unitatem duplicem (amorem sui). Amor est coniunctio duorum ad tertium.

Notio amoris gradatim transit per amorem sui, gustum, ludum, adfectum, actus, cupidinem, fraternitatem, amicitiam, pietatem, caritatem, cupiditatem, sanctitatem, sacrificium.

Amor suiRecensere

  • Amor sui in detrimentum ceterorum odium vocatur. Exemplum in fabulis est diabolus.
  • Amor suorum armorumque in detrimento aliorum nuncupatur bellum. Exemplum est Hitler.
  • Amor sui in ignorantia aliorum nominatur amor proprius. Figura est Narcissus.
  • Amor sui ad perdurandum appellatur conservationis instinctus. Est conditio aliorum amorum.

Amor et gustusRecensere

  • Amor alterius rei (cibi, pecuniae, bonorum) ut omnino fiat meum vocatur gustus. Figura est Harpago aut gulosus.
  • Amor videndi aut spectaculorum vocatur curiositas.
  • Amor sapientiae ad bonum commune vocatur philosophia. Exemplum est Socrates.

Amor et cupiditas (Graece: manía)Recensere

Amor unius in detrimento aliorum vocatur cupiditas aut invidia. Saepe nocet mulieri amatae aut viro amato ne hic alis sit. Exemplum est Othellus.

Amor et cupido (Graece: érōs)Recensere

  • Amor utriusque sexus ad habendam voluptatem vocatur cupido. Exemplum est Romeus et Iulia.
  • Post studii primum tempus, hic amor variat ad amicitiam aut caritatem. Exemplum est Philemo Baucisque.
  • Amor utriusque sexus sine coitu appellatur Neolatine amor romanticus aut Platonicus. Saepe variat ad amicicatem.
  • Amor utrius sexus ad habendam progeniem vocatur procreatio. Exemplum in fabula est Cineritula quae nubit et habet multos liberos.Plerumque ab his non differt.
  • Amor eiusdem sexus in commodum utriusque vocatur homosexualitas.
  • Amor altero dissentiente est stuprum. Exemplum est Virginia.

Amor et ludusRecensere

Amor gratia amoris habet exempla. Sanctus Augustinus ante conversionem "Amabam, inquit, amare."

Amor et adfectus (Graece: storgê)Recensere

Amor et actus (Graece: prágma)Recensere

Amor utriusque in beneficio et detrimento amborum in vita quotidiana est communissimus. Amor agendo saepe ducit ad matrimonium aut vitam coniugalem.

Amor et amicitia (Graece: philía)Recensere

Amor alterius in commodum amborum vocatur amicitia. Exemplum est David et Ionathan. Proximitas gustuum amicitiam adiuvat. Signum amicitiae est amplexus inter amicos.

  • Amor multorum in beneficio plurium vocatur societas. Exempli gratia, in evangeliis, tradunt discipulos alterutrumque amare.

Amor et fraternitasRecensere

Amor aequorum inter se vocatur fraternitas. Figura est Equites Mensae Rotundae.

Amor et caritas (Graece: agapê)Recensere

Amor orbus commodo proprio vocatur caritas. Exemplum est Sanctus Franciscus.

Amor et pietasRecensere

Amor notionum abstactarum, patriae, deorum, hominum mortuorum, in commodum commune vocatur pietas; figura est Aeneas. Saepe amor notionum abstractarum abscondit odium aliorum et amorem belli. Exempli gratia, Didonem fugit Aeneas ut bellum gereret in Latio.

Fides RomanorumRecensere

Erat Amor filius Veneris et Martis, imaginabatur quam puer vel iuvenis, qui sagittis amorem inevitabilem incendit atque omnia vincit.

Fides ChristianorumRecensere

Amor et sanctitasRecensere

Amor sui, deorum (aut Dei), et omnium in moribus Christianis sanctitas appellatur. Exempla sunt Sanctus Vincentius a Paulo et Mahatma Gandhi

Amor et sacrificiumRecensere

Occultum VerbumRecensere

Amor etiam occultum verbum Romae urbis est. Putabatur ab antiquis mentionem occulti verbi urbem Romam delere. Nemo igitur scire verbum poterat praeter pontifices.

Ita quaniam Venus, dea amoris, gerit fundatorem Romani generis appellatum Aeneas.

Etiam, nota bene: verbum amor est verbum Roma retro scriptum.

Nexus interni

BibliographiaRecensere

  • Chadwick, Henry. 1998. Saint Augustine Confessions. Oxoniae: Oxford University Press. ISBN 0192833723.
  • Fisher, Helen. Why We Love: The Nature and Chemistry of Romantic Love. Novi Eboraci: Owl Books, Henry Holt and Company. ISBN 0805069135.
  • Giles, James. 1994. A theory of love and sexual desire. Journal for the Theory of Social Behaviour 24: 339–57. doi:10.1111/j.1468-5914.1994.tb00259.x.
  • Oord, Thomas Jay. 2010. Defining Love: A Philosophical, Scientific, and Theological Engagement. Grand Rapids Michiganiae: Brazos.
  • Singer, Irving. 1966, 1984. The Nature of Love. Vol. 1 iterum impressum et posterioria volumina. Sicagi: University of Chicago Press et Random House. ISBN 0-226-76094-4.
  • Sternberg, R. J. 1986. A triangular theory of love. Psychological Review 93: 119–35. doi:10.1037/0033-295X.93.2.119.
  • Sternberg, R. J. 1987. Liking versus loving: A comparative evaluation of theories. Psychological Bulletin 102: 331–45. doi:10.1037/0033-2909.102.3.331.
  • Tennov, Dorothy. 1979. Love and Limerence: The Experience of Being in Love. Novi Eboraci: Stein and Day. ISBN 0-812-86134-5.
  • Wood, Samuel E., Ellen Wood, et Denise Boyd. 2005. The World of Psychology. Ed. 5a. LondiniiL Pearson Education. ISBN 0205358683.

Nexus externiRecensere

  Vicicitatio habet citationes quae ad amorem spectant.