Aperire sectionem principem
Apollo sauroctonus e Museo Lupariensi Lutetiae.

Apollo, (-inis, m, Graece Ἀπόλλων, Apóllōn) in mythologia Graeca est filius Iovis et Latonae, Deli in insula] natus. Qui est deus vaticinationis, musicae, iuventutis, scientiae, medicinae, et solis (igitur, varia habet cognomina, primo scilicet Phoebus (Graece φοῖβος 'resplendens, luminosus') etiam Paean, 'deus salutaris').

Pater est Aesculapii, dei medicinae. Cum olim Aesculapius virum ex morte resuscitavisset, Iovis furor incensus est, quia Apollinis filius naturam mundi a deis factam mutare ausus erat: tunc Iuppiter Aesculapium fulmine cecidit. Apollo ad filium suum vindicandum Cyclopem quendam occidit arma Iovis facientem, fulmina terribilia. Qua re deus summus summa ira inflammatus Phoebum damnavit: debuit decem annos se in servitutem regis Admeti dare.

Apollo, amicus Troianorum, Achillem stravit, fortissimum militem Graecorum. Amavit praecipue Artemidem sororem, deam animalium. Antiquitate Apollo erat deus solis; prius Sol (Helios) erat deus solis.

Nexus interni

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Apollinem spectant.