Collocatio Mantineae in media Peloponneso aetate Graeciae antiquae'

Mantinea (Μαντίνεια) est civitas antiqua in Arcadia Graeciae. A Mantineo Lycaonis regis filio condita urbs dicitur, non tamen diu servavit primum locum[1]. Nam paulo post Antinoe serpentem ex oraculo secuta incolas alio transtulit. Ut qui Lacedaemoniorum vicini erant Mantinenses multis bellis interfuere tum adversus eos tum socii eorum. Tres pugnae apud Mantineam commissae ab historicis memorantur ː prima anno 418 a.C.n. in bello Peloponnesiaco, altera anno 362 a.C.n. qua periit dux Thebanus Epaminondas, tertia anno 207 a.C.n. qua strategus Achaeorum Philopoemen tyrannum Spartanorum vicit et occidit.

GeographiaRecensere

Post pugnam Leuctricam (371 a.C.n.) Mantinensium fines ab oriente Argolidi, a ceteris autem tribus lateribus diversis Arcadiae civitatibus contermini sunt ː a meridie Tegeatibus, a septentrione Orchomeniis, ab occidente Megalopolitanis a quibus monte Maenalo separantur.

HistoriaRecensere

  • In bello Peloponnesiaco socii Atheniensium fuerunt quibuscum prope urbem suam ab hostibus Lacedaemoniis anno 418 a.C.n. victi sunt
  • Circa 385 a.C.n. Agesipolis Pausaniae filius, rex Spartae, Mantineam cepit et incolas in vicos disseminavit ut vigor civitatis minueretur[2].
  • Post Leuctricam pugnam (371 a.C.n.) Thebani victores reditum incolarum et urbis restitutionem comprobaverunt[3].
  • Mox tamen Thebanorum hegemoniam aegre ferentes Mantinenses ad Lacedaemonios rursus transfugerunt[4] atque quamquam ceterae Arcadiae civitates societatem cum Epaminonda inierant soli defecerunt atque partes Lacedaemoniorum et Atheniensium secuti in eorum acie anno 362 a.C.n. pugnaverunt.
  • Circa 235 foedus Achaicum inierunt Mantinenses.
  • Anno 222 a.C.n. cum iam ab Achaeis deficere conarentur Mantinenses in hostium potestatem venerunt. Nam Antigonus Doson Macedonum rex (vel potius Philippi V tutor) et Aratos Sicyonensis, strategus foederis Achaici, urbem ceperunt cuius nomen in Antigoneium tum mutatum est et ipsi in Foedus Achaicum redintegrati sunt[5].
  • Anno 31 a.C.n. soli Peloponnesiorum Mantinenses et Lacedaemonii Octaviani socii in pugna Actiaca fuerunt. Nam ceterae civitates Marcum Antonium sequebantur.
  • Circa 130 varia beneficia ab imperatore Hadriano tum Graeciam peragrante acceperunt Mantinenses. Nam templum Antinoi ibi aedificavit et certamina in eius honorem instituit. Venerabilem insuper Posidonis Hippii templum non multum ab urbe distans restituit vel potius circa ruinas sacras et religiose servatas prioris delubri novum templum aedificari iussit[6]. Nec minimum e beneficiis fuit quod Mantinensibus priscum nomen plura post saecula reddidit.

NotaeRecensere

  1. In quo Pausanias (VIII.12.7) ruinas adhuc vidit, quibus nomen Ptolis erat.
  2. Xenophon, Hell. V.2.4-7.
  3. Xenophon, Hell. VI.5.5.
  4. Xenophon, Hell. VII.1.23-24..
  5. Polybius II.56-58.
  6. Pausanias VIII.10.1-3.

FontesRecensere

Nexus interni