Erythropoietinum
EPO
Alia nomina EPO, EP, MVCD2, erythropoietin, Erythropoietin, ECYT5, DBAL
Locus geni (homo)
Chromosomate 7 locatum
Chromosoma 7 (humanum)
Locus 7q22.1 (homo)
Erythropoietinum
Substratum proteinum praecursor amyloidi (APP)
Fontes externae OMIM: 133170

Erythropoietinum sive EPO sive haematopoietinum est glycoproteinum et cytokinum responsum hypoxiae in renibus secretum. Effectus EPO est generationem in medulla ossium novorum cellularum per receptorium erythropoietini sanguinearum rubrarum (erythrocytarum), quod erythropoiesis dicitur[1].

Natura erythropoietiniRecensere

Genum EPORecensere

EPO est glycoproteinum ex 167 aminoacidorum compositum. Nomen eius genu est EPO, et genum in hominibus in chromosomate septimo locatum est.

Locus synthesisRecensere

Synthesis erythropoietini imprimis in fibroblastis corticum renium fit.

GubernatioRecensere

Si organismus hypoxiam senserit, genum lectum erit.

PathophysiologiaRecensere

AnaemiaRecensere

  Commentatio principalis: Anaemia

Notio anaemia numerus reducta cellularum sanguinearum rubrarum (erythrocytorum) vel haemoglobini describit. Causae sunt, per exemplum, egressio ex vulnere sanguinis, vel mala pulmonum.

NotaeRecensere

  1. Elliott S., Sinclair A. M. (2012). "The effect of erythropoietin on normal and neoplastic cells". Biologics 6: 163-89 

Nexus interni

  Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!