Schlaegel und eisen yellow.svg -3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Parvum Palatium (FrancogallicePetit Palais), constructum in occasione Expositionis Universalis ab 1900 per architecto Carolo Girault[1], est domum ad Museum Bellarum Artium Urbis Lutetiae (FrancogalliceMusée des Beaux-Arts de la ville de Paris). Sita est ad Arrotundimentum VIII in Lutetia, Via Winstonius Churchill, contra Magno Palatio.

Parvum Palatium.

DescriptioRecensere

Parvum Palatium ordinata est circa hortum semi-circulari. Loci expositionis sunt sita in primum pavimentum, in solo esse dedita originem officiis et reservis.

Frons fere 150 m latitudinis, centrata a portico monumentale superatum per tholum. Columnae ionicae volutis in diagonalis ornandum faciem principale necnon peristylium semi-circulari atrii. Decoratio perficitur per plures releviis inferioris.

Carolus Girault amet spatia unica illuminata per lumen naturale, creandum saga, cupolae transparentes et fretae latae.

Sculpturae in frons sunt:

  • Urbs Lutetiae tutelandum Artium a sculptore Ioannis Antonio Injalbert cum muliere sedenta tenens in eius brachium sinistrum navis significans Lutetia et circumdederunt a Musis;
  • ad dextram, coetus Sequana et eis tributarii a Mauritio Ferrary;
  • ad sinistram, coetus Quatuor Tempora a Ludovico Convers cum virgines cum manipulibus frumenti et fructibus.

Frons Musei regii Africae Centralis in Fura Ducis, in Belgica, etiam amet a Carolo Girault, resume in parte compositionem et motivos Parvi Palatii.

Porticum in Opera Saigonis in Vietnamia, prior caput Indosinae Francicae et constructa in 1900[2], ostendit similitudines cum Parvo Palatio.

CollectionesRecensere

 
Tabula Parvii Palatii in Expositionis Universalis ab 1900.

PicturaRecensere

 
Rembrandus, Autoportrait en costume oriental (1631).
 
Gustavus Courbet, Autoportrait au chien noir (1841).

Pictura flandrica et batavicaRecensere

Pictura francicaRecensere

Pictura italianaRecensere

  • Alia

SculpturaRecensere

 
Iulius Dalou, studiis ad Monumentum ut operarii (1889-1902), terracotta.

Artes decorativaeRecensere

 
Ioannes Carriès, Rana cum auribus leporis (1891), vitreae.

Artes graphicaeRecensere

Collectio delineatarum:

Rembrandus, Iacobus van Ruisdael, Adrianus Van Ostade, Antonius van Dyck, Claudius Lorrain, Antonius Watteau, Ioannes Honoratus Fragonard et Hubertus Robert.

Gravura:Martinus Schongauer, Albertus Durerus, Lucas de Leyden, Rembrandus (cum 350 frusta), Antonius van Dyck, Ioannes Honoratus Fragonard et Antonius Watteau.

RenovatioRecensere

Inter ianuario 2001 et iunio 2005, Petit Palais clausa erat pro renovatione. Administratio proiecti operis erat, dum per Officio architecturae Chaix & Morel et associati.

Petit Palais rursum fodit portas eius ad publicum in 10 december 2005 per exponendo tria photographi qui secuti operis: photographa Flora, Patricius Tourneboeuf et Brunus Delamain.

Spatia expositionis supplementaria creata sunt in solo (22 000 m² in summa), reservae essendo movetur basis. Collectio permanens est in pompa ad sinistram ut intres, expositiones temporariae ad dextram.

Inter duos, fundum horti, a capulus adiuvat restituere. Fenestrae spatiorum expositionis et saga collectionum permanentem sunt tractanda enim illuminationis naturalis. Officia sunt sita supra spatia expositionum temporariam. Amphitheatrum creatum est in solo in horto.

AccessusRecensere

Parvum Palatium est coniunctum ut prope per lineas Ferriviae Metropolitanae 1 et 13 in stationis Campi Elysii - Clemenceau.

ReferentiaeRecensere

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Parvum Palatium spectant.