Aperire sectionem principem

Messene (-es f.) vel Messena (-ae f.) (Graece: Μεσσήνη) est polis Graeciae antiquae in Peloponneso austro-occidentali sita. Antiquitate fuit caput Messeniae, a qua regione nomen duxit. Vico homonymo hodierno, qui fere 16 km ab austro-oriente prope litus Sinus Messenici iacet, circiter 10 000 incolarum sunt.

HistoriaRecensere

Messene a boeotarcha Thebano Epaminonda anno 369 a.C.n.[1] in clivo meridionali montis Ithomae ex nihilo[2] condita est, postquam Messeniam a dominatione Lacedaemoniorum liberavit. Novae urbis delineatio praecepta Hippodamia sequebatur, omnibus viis quadratos inter sese efficientibus, ut in scaccario quodam. Praeterea Epaminondas ingentia moenia[3] ei circumdedit, ne a Spartanis expugnari posset. Nam octavo et septimo saeculo post diuturna bella Lacedaemonii omnia oppida Messeniorum solo adaequarant qui ex illo tempore sive a patria exsulabant sive agriculturae, velut servi, dediti magna vectigalia Laconiae praebebant. Itaque Lacedaemonii illa vectigalia amissa iterum atque iterum reciperare frustra conati sunt. Post Messenen ab Epaminonda conditam exsules undique redierunt atque novam urbem incoluerunt.

Dominantibus vero Romanis magna felicitate fruebantur incolae Messenae, cui testimonio sunt mausolea magnifica extra moenia adhuc conspicua et multa alia monumenta quorum praecipuum erat templum Aesculapii Asklepieion dictum, in quo velut in museo sculpturae variae exhibebantur[4]. Quarto saeculo p.c. civitas minus prospera iam erat cum ob ingentem terrae motum anni 365 a.C.n. ab incolis paene deserta est. Postea a quinto saeculo vicus in eodem loco fuit : paucae domus humiles basilicam Byzantinam circumstabant. Novi incolae theatro antiquo tamquam lapidicinis utebantur.

NotaeRecensere

  1. Pausanias IV,4,27. Strabo, Geographica VIII.4.8
  2. Nisi quod antiqua loca sacra Messeniorum in novam urbem inclusit et servavit.
  3. Pausanias IV,31,5.
  4. Pausanias IV,31,10

BibliographiaRecensere

  • Eva Maria Lang, Waltraud Sperlich: Messene: die erträumte Metropole. Calamatae, Lyso 2005. ISBN 960-630-274-1. Imaginum series
  • Frederica Menulis, 'Les grands sites de l'antiquité : Messène (Péloponnèse, Grèce), ville neuve' in L'Archéologue 138 (2016, Iunius/Augustus) : 60-75.
  • Silke Müth, Eigene Wege : Topographie und Stadtplan von Messene in spätklassisch-hellenistischer Zeit. Rahden/Westf. 2007 (Internationale Archäologie, Vol. 99). ISSN 0939-0561X
  • Claus Reinholdt, Das Brunnenhaus der Arsinoë in Messene. Nutzarchitektur, Repräsentationsbaukunst und Hydrotechnologie im Rahmen hellenistisch-römischer Wasserversorgung. Vindobonae 2009. ISBN 978-3-85161-024-6
  • Petros G. Themelis: Das antike Messene. Athenis, TAP 2003. ISBN 960-214-206-5.
    • 'Découvrir Messène, une puissante cité antique', Archéologia 2015 (536) : 50-57.

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Messenam spectant.
  Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!