Wikidata-logo.svg Osloa
Res apud Vicidata repertae:
Osloa: insigne
Civitas: Norvegia
Locus: 59°54′40″N 10°45′10″E
Numerus incolarum: 681 071
Zona horaria: UTC+1, UTC+1
Situs interretialis
Nomen officiale: Хрысціянія, Крысціянія, Oslo

Gestio

Praefectus: Marianne Borgen
Consilium: Oslo City Council
Procuratio superior: Eastern Norway

Geographia

Superficies: 480.75755361391634 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Bærum, Ringerike, Lunner, Nittedal, Skedsmo, Lørenskog, Enebakk, Ski, Oppegård, Akershus, Oppland, Buskerud, Nesodden, Viken, Lillestrøm, Nordre Follo

Tabula aut despectus

Osloa: situs

Osloa[1][2][3][4] (Norvegice Oslo), olim Christiania,[5] est urbs circiter 617 242 incolarum,[6] Norvegiae maxima ac caput et eodem tempore una ex huius civitatis undeviginti provinciis. Circiter quarta pars incolarum peregrini sunt. Secundum The Economist, periodicum Anglicum, Osloa est sumptuosissima orbis terrarum urbs.

Statio ferriviae subterraneae seu viae cunicularis vulgo T-Bane appellata.

HistoriaRecensere

Anno 1814, Osloa caput Norvegiae facta est; ab anno 1850 fit prima urbs Norvegiae, quod ad incolas et res oeconomicas pertinet.

UniversitasRecensere

Universitas Regia Fredericiana anno 1811 condita est.

InsigneRecensere

Insigne Osloae verbum habet unanime et constanter: Oslo.

Incolae notabilesRecensere

NatiRecensere

Nexus interni

Porta:
Norvegia

NotaeRecensere

  1. "Osloa": (Vide p. 355 apud Google Books) (Vide p. 49 apud Google Books)
  2. Vb. adiect. "Osloënsis": "Dioecesis Osloënsis" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  3. Aliter "Ansloga", "Asloa", "Asloia": Filippo Ferrari, Lexicon geographicum . . . Illud primum in lucem edidit (1670), pp. 137, 527; Antonio Chusole, Il Mondo Antico, Moderno, e Novissimo ovvero Breve Trattato dell' Antica, e Moderna Geographia (Venetiis, 1716), 2:706; Raffaello Savonarola, Universus terrarum orbis scriptorum calamo delineatus (1713), 106
  4. "Ansloa, Ansloga, Asloa, Asloensis, Hasloensis, Obslo, Opslo, Osloensis": J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  5. Antonio Chusole, Il Mondo Antico, Moderno, e Novissimo ovvero Breve Trattato dell' Antica, e Moderna Geographia (Venetiis, 1716), 2:706.
  6. Statistics Norway.

BibliographiaRecensere

  • Orbis Latinus, oder Verzeichnis der wichtigsten lat. Orts- u. Ländernamen. Ed. 2a. Berolini: Transpress, 1983.
Urbes Europae capitales

Ordine alphabetico enumerataeAmstelodamum • Andorra Vetus • Athenae • Belogradum • Berna • Berolinum • Bratislavia • Bruxellae • Bucaresta • Budapestinum • Chisinau • Eblana • Hafnia • Helsingia • Holmia • Kiovia • Labacum • Londinium • Lutetia • Luxemburgum • Marinum • Matritum • Minscum • Monoecus • Moscua • Olisipo • Osloa • Podgorica • Praga • Reykiavica • Riga • Roma • Scupi • Seraium • Serdica • Tallinna • Valetta • Vallis Dulcis • Varsavia • civitas Vaticana • Vilna • Vindobona • Zagrabia

Sub civitatum nominibus annexaeAlbania • Andorra • Austria • Belgia • Bosnia et Herzegovina • Britanniarum Regnum • Bulgaria • Cechia • Croatia • Dania • Estonia • Finnia • Francia • Germania • Graecia • Helvetia • Hibernia • Hispania • Hungaria • Islandia • Italia • Lettonia • Lichtenstenum • Lituania • Portugallia • Luxemburgum • Macedonia • Melita • Moldavia • Monoecus • Mons Niger • Nederlandia • Norvegia • Polonia • Romania • Russia • Ruthenia Alba • Sanctus Marinus • Serbia • Slovacia • Slovenia • Suecia • Turcia • Ucraina • civitas Vaticana