Wikidata-logo.svg Osloa
Res apud Vicidata repertae:
Osloa: insigne
Civitas: Norvegia
Locus: 59°54′40″N 10°45′10″E
Numerus incolarum: 693 494
Zona horaria: UTC+1, UTC+1

Gestio

Procuratio superior: Oslo Municipality

Geographia

Superficies: 454.12 chiliometrum quadratum

Tabula aut despectus

Osloa: situs

Osloa[1][2][3][4] (Norvegice Oslo), olim Christiania,[5] est urbs circiter 617 242 incolarum,[6] Norvegiae maxima ac caput et eodem tempore una ex huius civitatis undeviginti provinciis. Circiter quarta pars incolarum peregrini sunt. Secundum The Economist, periodicum Anglicum, Osloa est sumptuosissima orbis terrarum urbs.

Statio ferriviae subterraneae seu viae cunicularis vulgo T-Bane appellata.

HistoriaRecensere

Anno 1048 a Haraldo III Duro condita est. Anno 1299 a Hakone V Sancto[7] rege caput Norvegiae designatum est. Anno 1814 Norvegia a Dania libera facta est; ab anno 1850 Osloa fit prima urbs Norvegiae, quod ad incolas et res oeconomicas pertinet. Annis ab 1877 ad 1924 Christiania nominabatur.

UniversitasRecensere

Universitas Regia Fredericiana anno 1811 condita est.

InsigneRecensere

Insigne Osloae verbum habet unanimiter et constanter: Oslo.

Incolae notabilesRecensere

NatiRecensere

Nexus interni

Porta:
Norvegia

NotaeRecensere

  1. "Osloa": (Vide p. 355 apud Google Books) (Vide p. 49 apud Google Books)
  2. Vb. adiect. "Osloënsis": "Dioecesis Osloënsis" e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  3. Aliter "Ansloga", "Asloa", "Asloia": Filippo Ferrari, Lexicon geographicum . . . Illud primum in lucem edidit (1670), pp. 137, 527; Antonio Chusole, Il Mondo Antico, Moderno, e Novissimo ovvero Breve Trattato dell' Antica, e Moderna Geographia (Venetiis, 1716), 2:706; Raffaello Savonarola, Universus terrarum orbis scriptorum calamo delineatus (1713), 106
  4. "Ansloa, Ansloga, Asloa, Asloensis, Hasloensis, Obslo, Opslo, Osloensis": J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3. "Ansloa" etiam apud Pertsch, Erich: Langenscheidts Großes Schulwörterbuch Lateinisch-Deutsch, Berolini et Monaci 1983, ISBN 3-468-07202-3, p. 1325
  5. Antonio Chusole, Il Mondo Antico, Moderno, e Novissimo ovvero Breve Trattato dell' Antica, e Moderna Geographia (Venetiis, 1716), 2:706.
  6. Statistics Norway.
  7. Historia regum Norvegiorum, p. LII.

BibliographiaRecensere

  • Orbis Latinus, oder Verzeichnis der wichtigsten lat. Orts- u. Ländernamen. Ed. 2a. Berolini: Transpress, 1983.
Urbes Europae capitales

Ordine alphabetico enumerataeAmstelodamum • Andorra Vetus • Athenae • Belogradum • Berna • Berolinum • Bratislavia • Bruxellae • Bucaresta • Budapestinum • Chisinau • Eblana • Hafnia • Helsingia • Holmia • Kiovia • Labacum • Londinium • Lutetia • Luxemburgum • Marinum • Matritum • Minscum • Monoecus • Moscua • Olisipo • Osloa • Podgorica • Praga • Reykiavica • Riga • Roma • Scupi • Seraium • Serdica • Tallinna • Valetta • Vallis Dulcis • Varsavia • civitas Vaticana • Vilna • Vindobona • Zagrabia

Sub civitatum nominibus annexaeAlbania • Andorra • Austria • Belgia • Bosnia et Herzegovina • Britanniarum Regnum • Bulgaria • Cechia • Croatia • Dania • Estonia • Finnia • Francia • Germania • Graecia • Helvetia • Hibernia • Hispania • Hungaria • Islandia • Italia • Lettonia • Lichtenstenum • Lituania • Portugallia • Luxemburgum • Macedonia • Melita • Moldavia • Monoecus • Mons Niger • Nederlandia • Norvegia • Polonia • Romania • Russia • Ruthenia Alba • Sanctus Marinus • Serbia • Slovacia • Slovenia • Suecia • Turcia • Ucraina • civitas Vaticana