In linguistica historica cognatum est vocabulum, quod eandem originem etymologicam alio verbo habet, cum ambo verba disparem evolutionem phoneticam habeant.

Verborum cognatorum linguarum Indoeuropaearum haec exempla sunt:

  1. nox (Latine), νύξ (Graece), night (Anglice), noche (Hispanice), ночь (Russice), noite (Lusitanice et Gallaice), nuit (Francogallice), Nacht (Theodisce), notte (Italice), noc (Polonice et Bohemice), nacht (Batave), nit (Catalanice), nat (Danice) noć (Croatice et Serbice), nakti- (Sanscritice), natë (Albanice), nos (Cambrice), nueche (Asturiane), noapte (Dacoromanice), nótt (Islandice), naktís (Lituanice),[1] nahts (Gothice,[1] naht (in lingua Theodisca superiore alta),[1] noštb (in lingua Slavonica antiqua),[1] natz (Albanice),[1] ubi omnia haec verba 'noctem' signficant et similitudinem phoneticam manifestam habent, quod omnia a radice Protoindoeuropaea *nekwt- sunt.
  2. stella (Latine et Italice), estrella (Hispanice), star (Anglice), étoile (Francogallice), Stern (Theodisce), ster (Batave), str (Sanscritice), seren (Cambrice), sterenn (Britonice et Cornubice),[1] estrela (Gallaice et Lusitane), estel (Catalanice), stea (Dacoromanice), stjarna (Islandice), ἀστἠρ (Graece), staírno (Gothice),[1] sterno (in lingua Theodisca superiore alta),[1] astł (Armenice),[1] setare (Persice), estêre (Kurdice). In hoc exemplo haec verba omnia 'stellam' significant et a radice Protoindoeuropaea *ster- sunt.

NotaeRecensere

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 1.6 1.7 1.8 Aloisius Walde (1906): Lateinisches Etymologisches Wörterbuch, Carl Winters, Heidelbergae
  Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!