Aperire sectionem principem
Nascitur interea predictus a Domino principis filius, quem secundum prophetam, antequam in utero conciperetur, novit Dominus. Hunc Deo dilectus Adalbertus episcopus crismali baptismate secundum credulitatis sue veritatem intinxit et susceptor eius fuit. Nomen sibi inpositum est Stæphanus, quod alienum a consilio Dei non credimus, Stephanus quippe Grece, coronatus sonat Latine. Ipsum quod et in hoc seculo [sic] Deus voluit ad regni potentiam, et in futuro corona beatitudinis semper permanentis redimere decrevit ad percipiendum iugis indeficientem gloriam.

—Legenda Maior Sancti Regis Stephani[1]

Sanctus Stephanus rex Hungariae

Stephanus (Hungarice: István I; vixit 9751038) fuit primus rex Hungariae qui fidem Catholicam Romanam in regno stabiliavit.? Stephanus fuit rex ab anno 1000 usque ad mortem. Postea sanctificatus anno 1083.

Ducis Hungarorum Gezae uxorisque eius Sarolt erat filius. Stephanus Astricum episcopum Romam misit, quia coronam regiam sibi petere voluit. Etiam nuntii ducis Polonorum sedem apostolicam simul accesserunt ob eandem causam. Papam nuntius dei in somnis admonuit, ideo Successor Sancti Petri coronam Stephano misit.

Stephanus regnum Christianum Hungarorum constituit, et populum ad Christianae fidei gratiam convertit.

Filius Stephani ob matrimonium Stephani Gisela Bavarica (984–1059) atque erat Sanctus Emericus. Ab anno 1031, filii et successorii Sanctus Emericus mortuus erat.

Post Stephanum, rex Hungariae Petrus Orseolo fuit. Petrus Sanctus Stephanus sororis filiae erat et Venetiae natus est.

NotaeRecensere

Antecessor:
Princeps Geza
Index regum Hungariae Successor:
Petrus Orseolus
Reges Hungariae
Stephanus I (1000–1038)

Petrus Orseolus (1038–1041) — Samuel Aba (1041–1044) — Petrus Orseolus (iterum) (1044–1046) — Andreas I (1046–1060) — Bela I (1060–1063) — Salomon (1063–1074) — Geza I (1074–1077) — Sanctus Ladislaus I (1077–1095) — Colomanus (1095–1116) — Stephanus II (1116–1131) — Bela II (1131–1141) — Geza II (1141–1162) — Stephanus III (1162–1172) — Ladislaus II (1162–1163) — Stephanus IV (1163–1165) — Bela III (1172–1196) — Emericus (1196–1204) — Ladislaus III (1204–1205) — Andreas II (1205–1235) — Bela IV (1235–1270) — Stephanus V (1270–1272) — Ladislaus IV (1272–1290) — Andreas III (1290–1301) — Venceslaus (1301–1305) — Otto (1305–1307) — Carolus I (1307–1342) — Ludovicus I (1342–1382) — Maria (1382–1395) — Carolus II (1385–1386) — Sigismundus (1395–1437) — Albertus (1437–1439) — Vladislaus I (1439–1444) — Ladislaus V (1444–1457) — Matthias Corvinus (1458–1490) — Vladislaus II (1490–1516) — Ludovicus II (1516–1526) — Ferdinandus I (1526–1564) — Maximilianus (1564–1576) — Rudolphus (1576–1608) — Matthias II (1608–1619) — Ferdinandus  II (1619–1637) — Ferdinandus III (1637–1657) — Ferdinandus IV (1647–1654) — Leopoldus I (1657–1705) — Iosephus I (1705–1711) — Carolus III (1711–1740) — Maria Theresia (1740–1780) — Iosephus II (1780–1790) — Leopoldus II (1790–1792) — Franciscus I (1792–1835) — Ferdinandus V (1835–1848) — Franciscus Iosephus I (1848–1916)

Carolus IV (1916–1918)
  Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!