Aperire sectionem principem
Septem miracula mundi.
Pyramides Gizae, in Necropole Gizensi sitae.

Septem miracula mundi (Graece: Τὰ ἑπτὰ θεάματα τῆς οἰκουμένης)[1] septem magnificae mundi antiqui aedificationes appellantur.

Iam Herodotus (484-425 a.C.n.) et Callimachus (ca. 305-240 a.C.n.) brevia septem miraculorum composuisse dicuntur, quae tamen sunt amissa. Prima ratio miraculorum ex integro servata ab Antipatro Sidonio facta est, qui in epigramma sub annum 130 a.C.n. conscripta septem mira commemorat. Antipater innumerabiles aemulatores per saecula inspiravit aedificiis mutatis plerumque septeno numero retento.

Septem miracula mundi ab Antipatro memorata sunt (ordine epigrammatis):

Templum Ephesium maximi omnium aestimat. De Pharo Alexandrino mentionem non facit. Fere 1600 annis post denique in picturis Martini de Heemskerck Pharus primum apparet, ex quo inter septem miracula numeratur.

Ex his septem miraculis, hodie tantum pyramides Aegyptiae exstant, cum alia monumenta bellis vel motibus terrae vel incendiis deleta sint.

NotaeRecensere

  1. aliae appellationes: septem mira (Lact. 3,24,2), septem spectacula (Vitr. 2,8,11), septem omnium terrarum spectacula (Gell. 10,18,4)

BibliographiaRecensere

  • Clayton, Peter A., et Martin J. Price. 1988. The Seven Wonders of the Ancient World. Londinii.

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Septem miracula mundi spectant.
  Haec stipula ad artem spectat. Amplifica, si potes!