Aperire sectionem principem

Quintus Fulvius M.f. Flaccus (natus saeculo 3 a.C.n., mortuus circa annum 205 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

FamiliaRecensere

Pater eius Marcus Fulvius Q.f. Flaccus erat, qui anno 264 a.C.n. consulatum gesserat. Uxorem Sulpiciam duxit, "mulierem honestissimam"[1]. Quinti filii Lucius Manlius L.f. Acidinus Fulvianus et Quintus Fulvius Q.f. Flaccus anno 179 eodem anno consules fuerunt.

Cursus honorumRecensere

Anno 237 primo consul electus est una cum Lucio Cornelio L.f. Lentulo Caudino et anno 224 secundum consulatum gessit, nunc cum Tito Manlio T.f. Torquato (II). His annis contra Gallos Cisalpinos bella gerebat et primus imperator Romanus Padanum flumen transiit[2]. Anno 231 censor erat et annis 215 et 214 praetor urbanus. Tertium consulatum anno 212 inter Secundum Bellum Punicum gessit. Tum Appius Claudius P.f. Pulcher collega fuit. Tum etiam magister equitum Gaii Claudii Ap.f. Centhonis dictatoris erat. Hoc anno Fulvius castra Carthaginiensium apud Beneventum expugnavit, Capuam obsedit, anno 210 imperio prorogato expugnavit atque acerrime in urbem consuluit[3]. Hoc anno etiam dictator ad comitias habendas erat. Deinde in Italia certavit et anno 209 quartum consulatum adeptus est. Anno 205 frustra contra consilium Publii Cornelii Scipionis sententiam tulit, qui bellum in Africam transferre voluit[4]. Eodem anno Fulvius verisimile mortuus est.

BibliographiaRecensere

NotaeRecensere