Cellula plantarum est cellula eukaryotica, photosynthetica regni Plantarum eukaryota, quae in plantis viridibus adest. Inter cuius proprietates proprias sunt parietes cellularum,[1] quae cellulosam, hemicellulosas, pectinumque habent, praesentia plastidarum quae photosynthesin efficere amylumque condere possunt, magnum vacuolum quod pressuram hydrostaticam ordinat, absentia flagellorum vel centriolorum (praeter in gametis), atque unica cellularum dividendarum ratio, quae conformationem phragmoplasti implicat quod novas cellulas filiales separat.

Structura cellulae plantarum.

Nexus interni

 
Micrographum electronorum cellularum epidermalium folii Brassicae chinensis. Stomata videri possunt.

NotaeRecensere

  1. Keegstra 2010.

BibliographiaRecensere

  • Cutter, E. G. 1977. Plant Anatomy Part 1: Cells and Tissues. Londinii: Edward Arnold. ISBN 0713126388.
  • Dixon, R. A., ed. 1985. Plant cell culture: a practical approach. Oxoniae et Vasingtoniae: IRL Press. ISBN 0947946225.
  • Hall, J. L., T. J. Flowers, et R. M. Roberts. 1974. Plant cell structure and metabolism. Londinii: Longman.
  • Keegstra, K. 2010. "Plant cell walls." Plant Physiology 154 (2): 483–86. doi:10.1104/pp.110.161240. PMC 2949028. PMID 20921169.
  • Møller, Ian M., et Peter Brodelius, eds. 1996. Plant membrane biology. Oxoniae: Clarendon Press; Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0198577761.
  • Roelofsen, P. A. 1959. The plant cell wall. Berolini: Gebrüder Borntraeger. ASIN B0007J57W0.
  • Siegel, S. M. 1962. The plant cell wall; a topical study of architecture, dynamics, comparative chemistry and technology in a biological system. Oxoniae et Novi Eboraci: Pergamon Press.