Aperire sectionem principem

Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum

Publius Cornelius Scipio Nasica Corculum (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n., mortuus anno 141 a.C.n.) pontifex maximus et vir consularis Romanus fuit.

GensRecensere

Pater eius Publius Cornelius Cn.f. Scipio Nasica erat, qui anno 191 a.C.n. consulatum gessit, mater Cornelia, filia Scipionis Africani. Filius eius Publius Cornelius Scipio Nasica Serapio, consul anni 138 a.C.n. fuit.

Cursus honorumRecensere

Scipio anno 169 a.C.n. aedilis curulis fuit. Lucio Aemilio Paullo imperatore Scipio anno 168/167 a.C.n. bello contra Persem interfuit[1]. Anno 165 praeturem adeptus est, anno 162 consul electus est, sed una cum collega Gaio Marcius Figulo propter vitia religiosa se a magistratu abdicare coactus est. Eis Gnaeus Domitius Ahenobarbus et Publius Cornelius L.f. Lentulus successerunt. Anno 159 censor Clepsydram primam Romae erexit[2] et statuas non probatas e Foro removit[3]. Anno 155 iterum consul erat, tum cum Marco Claudio Marcello atque de Delmatis victis triumphavit[4]. Anno 154 theatrum perpetuum aedificari interdixit. Acriter inter Tertium Bellum Punicum pro clementia in Carthaginem nitebatur[5]. Anno 150 pontifex maximus factus est. Annis 147 et 142 princeps senatus erat. Anno 141 a.C.n. filius ei pontifex maximus succesit. Corculum idcirco hoc anno mortuum esse constat. Scipio et iuris peritus et orator clarus fuit[6].

BibliographiaRecensere

NotaeRecensere