Flavius Ablabius (natus in Creta insula ignoto anno, mortuus anno 338) senator ac vir publicus Romanus ac sedulus Christianus fuit.

Origo et IuventusRecensere

Flavius Ablabius humili loco Creta in insula natus est. Primo officialis legati provinciae laboravit, deinde commercio transmarino divitias magnas sibi paravit.

FamiliaRecensere

Filiam Olympiam habuit, quae Constanti imperatori desponsa est.

Cursus honorumRecensere

Christianae fidei fidelis consiliarius Constantini I imperatoris factus et annis 324 - 326 vicarius Dioecesem Asianam administravit. Annis 329 - 337 praefectus praetorio Orientis erat. Anno 331 consul factus est. Constantinum imperatorem adduxit, ut philosophum paganum paganum Sopatrem de Apamea necari iussit. Dixit enim Sopatrem artibus magicis classem frumentariam a Constantinopoli arcuisse. Constantino anno 337 mortuo Ablabius, quod regnum appetisset, a Constantio II imperatore damnatus et supplicio affectus est[1].

EpigrammaRecensere

Epigramma ab Ablabio scriptum in Sidonii epistula traditur:

ut mihi non figuratius Constantini domum vitamque videatur vel pupugisse versu gemello consul Ablabius vel momordisse disticho tali clam Palatinis foribus appenso:

Saturni aurea saecla quis requirat?
sunt haec gemmea, sed Neroniana.

quia scilicet praedictus Augustus isdem fere temporibus extinxerat coniugem Faustam calore balnei, filium Crispum frigore veneni.[2]

FontesRecensere

NotaeRecensere

  1. Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 1, c. 25
  2. Sidonius, Epistulae 5.8 (Loeb 420).


Antecessores:
Flavius Gallicanus et Aurelius Valerius Tullianus Symmachus
Consul
331
cum
Iunio Annio Basso
Successores:
Lucius Papius Pacatianus et Mecilius Hilarianus