Lingua Nogaiensis

lingua
Lingua Nogaiensis
Ногай тили, ногайша
Taxinomia:
lingua divisionis Kyptschakicae familiae Turcicae (linguis Altaicis saepe tributae)
Locutores: 87 119 (anno 2010)
Sigla: 1 , 2 nog, 3 nog
Status publicus
Officialis Russia (Daghestania, Karaczaevo-Circassia)
Privata Russia (regio Astrachanensis, territorium Stauropolitanum)
Litterae: Litterae Nogaienses
Scriptura: Cyrillica
Procuratio:
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Nogaiensis[1] vel Nogaica[2] (ipso vulgo ногай тили, tr. nogai tili) ad linguas Turcicas pertinens, est lingua gentis Nogai et una linguarum publicarum rerum publicarum Daghestaniae et Karaczaevo-Circassiae Foederationis Russicae. Circa 87 milia homines lingua Nogaiensi loquuntur. Ante annum 1928 interdum litterae Arabicae ad linguam Nogaiensem exsignandam utebantur, anno 1928 abecedarium e litteris Latinis elaboratum est, sed latinizatione finita post annum 1938 lingua Nogaiensis litteris Cyrillicis cum aliquot supplementis utitur. Anno 1950 abecedarium Nogaiense Cyrillicum paululum mutatum est.

NotaRecensere

  1. Michaelis Antonii Baudrand Geographia... Parisiis 1682, p. 605; Introductio in orbis hodierni geographiam... Posonii 1748, p. 559.
  2. Cf. binomina Esox nogaicus, Protracheoniscus nogaicus, Aspro nogaicus; cf. etiam: Cumucica & Nogaica. G. J. Ramstedt's Kumyk materials ... Helsingiae, 1991.

BibliographiaRecensere

  • Баскаков Н. А. Ногайский язык и его диалекты: Грамматика, тексты и словарь, Moscuae et Leninopoli 1940 (ars grammatica et lexicon). (Russice)

Nexus externiRecensere