Sinus Finnicus[1][2] (Finnice Suomenlahti; Estonice Soome laht; Russice Финский залив, tr. Finskij zaliv) est sinus maritimus in orientali Maris Baltici parte inter meridianum Finniae litus, occidentale Russiae litus, et septentrionale Estoniae litus situs.

Tabula regionis Balticae locum sinus Finnici monstrat.
«Regiones ad sinum Finnicum accuratissime delineatae» (tabula Holmiae edita anno 1742)

GeographiaRecensere

Sinus longitudo est 420 km et latitudo 70-130 km. Maxima altitudo est 121 m. Tota aquae superficies est circiter 29.5 milia km². Plus quam quinque menses anni derigescitur. Neva est maximum flumen quod in sinum effunditur; alia flumina sunt Luga, Narva, etc.

Litus boreale sinus Finnici insulis skär genere innumerosis abundat, sed et pars media et meridiana multas insulas habet, e.g.

Urbes litoralesRecensere

Variae urbes oppidaque iacent ad litora huius sinus, quorum sunt, e.g.:

NotaeRecensere

Nexus interniRecensere

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Sinum Finnicum spectant.
  Situs geographici et historici: Locus: 59°50′0″N 26°0′0″E • GeoNames • Thesaurus Getty • Store norske Lexikon • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica