Matthias Casimirus Sarbievius

Wikidata-logo.svg Matthias Casimirus Sarbievius
Res apud Vicidata repertae:
Matthias Casimirus Sarbievius: imago
Nativitas: 24 Februarii 1595; Sarbiewo, Palatinatus Masoviae
Obitus: 2 Aprilis 1640; Varsovia
Patria: Magnus Ducatus Lituaniae

Officium

Munus: literary scholar, poëta, scriptor, professor
Patronus: Universitas Vilnensis

Consociatio

Religio: Catholicismus

Familia

Familia: Q63532319

Memoria

Sepultura: Powązki Cemetery

Matthias Casimirus Sarbievius, Polonice Maciej Kazimierz Sarbiewski (natus Sarbiewo in loco die 24 Februarii anno 1595; mortuus Varsoviae die 2 Aprilis anno 1640) fuit ultimus poëta Latinus, Horatius Christianus et Horatius Sarmaticus appellatus.

Matthias Casimirus Sarbievius, imago contemporanea.

Ex familia nobili et insigni Prawdzic in vico Mazoviae Sarbiewo ortus est. Societatem Iesu ingressus est anno 1612. Ab anno 1622 Romae studuit, ubi famam viri prudentis et ingeniosi assecutus est et poëta laureatus ab Urbano Papa VIII factus est. Sarbievius primus in Europa tunc temporis poëta fuit.

Anno 1625 in Poloniam rediit et professor Academiae Vilnensis atque orator sacer aulae Vladislai IV regis nominatus est.

Maximum opus eius Lyricorum libri IV (1632) sunt, insuper Epodon liber, Epigrammatum liber (1634). In his Deum cum sanctis (maxime Mariam, vitam humanam (etiam ipsius auctoris), et bella (praesertim cum Turcis gesta) cantat.

Sarbievius etiam nonnulla opera theoretica de poësi scripsit, quae sunt:

  • De perfecta poësi sive Vergilius et Homerus
  • De acuto et arguto
  • Characteres lyrici
  • De virtutibus et vitiis carminis elegiaci

In numero operum eius etiam habentur:

  • Dii gentium
  • De figuris sententiarum

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Matthiam Casimirum Sarbievium spectant.