Magatama (Iaponice 勾玉, raro 曲玉) sunt curvae bacae commiformes quae in Iaponia praehistorica ab aevo Jōmon ultimo per aevum Kofun[1] apparebant, circa annum 1000 a.C.n. ad saeculum sextum p.C.n..[2] Quae bacae, etiam gemmae appellatae, e materiis lapideis terrenisque aevo primo fiebant, sed ante finem aevi Kofun paene omnino ex jade? fiebant. Magatamae primum pro ornamentis erant, sed aevo Kofun exeunte res sollemnes religiosaeque erant.[3] Etiam intre tria ornamenta sacra regalis Imperatoris Iaponiae, Yasaki no Magatama est.

Magatamae ex aevo Kofun.
Amaterasu dea e spelunco emergit, monile magatamarum in manu laeva cum gladio tenens.

Indicia archaeologica monstrant magatamas in certis Iaponiae regionibus factas esse, latissimeque per omnem archipelagum Iaponicum per itinera commercii dispersas.[4]

NotaeRecensere

  1. Ab saeculo 3 ad saeculo 7, hoc tempore et greces Mozu Kofungun et Furuichi Kofungun creantur.
  2. Magatama. Tocii: Shogakukan. 2012 
  3. 川出孝雄 (Kawade Hikio), ed. (1959), Nihon rekishi daijiten (日本歴史大辞典), 17, Tocii (東京): Kawade Shōbō Shinsha (河出書房新社), p. 54 .
  4. Barnes 1999.

BibliographiaRecensere

  • Barnes, Gina Lee. 1999. The rise of civilization in East Asia: the archaeology of China, Korea and Japan. Novi Eboraci: Thames and Hudson. ISBN 9780500279748. OCLC 43664418.
  • Naumann, Nelly. 2000. From early to middle Jōmon: Japanese prehistory: the material and spiritual culture of the Jōmon period. Asien- und Afrika-Studien der Humboldt-Universität zu Berlin, 6. Wiesbaden: Harrassowitz. ISBN 9783447043298. OCLC 45797690.