Vide etiam paginam discretivam: Laocoon (discretiva)

Laocoon et filii a serpentibus adstricti, in Museis Vaticanis, eo quidem aspectu, quo temporibus Winkelmanni ostendebatur

Laocoon (Graece: Λαοκόων), Acoetae filius,[1] in mythologia Graeca fuit Troianus Neptuni sacerdos,[2] vel Apollinis, cuius regulas provocavit cum feminam in matrimonio duxerat et filios genuerat,[3] vel impietatem in deum fecerat.[4]

{Menda manent:} Dum Troianum Bellum gerebat, Laocoon ursit Troianos ut ei equem extra moenia urbis relinquant. "Equo," inquit, "ne credite, Teucri / quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes."[5] Ita serpentes ceciderunt Lacoonta, ut sententia vana esset.


Gotthold Ephraim Lessing librum "Laocoon" de sculptura "Laocoön et filii" in Museis Vaticanis anno 1766 conscripsit.

NotaeRecensere

  1. "Laocoon, Acoetis filius, Anchisae frater, Apollinis sacerdos" (Hyginus, Fabulae, 135.1.1).
  2. Secundum Vergilem: Laocoon, ductus Neptuno sorte sacerdos (Aeneis 2.101).
  3. Secundum Hyginum.
  4. Secundum Servium.
  5. Aeneis 2.49–50


  Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!