Vide etiam paginam discretivam: Laocoon (discretiva).

Laocoon (Graece Λαοκόων), Acoetae filius,[1] in mythologia Graeca fuit Troianus Neptuni sacerdos,[2] vel Apollinis, cuius regulas provocavit cum feminam in matrimonio duxerat et filios genuerat,[3] vel impietatem in deum fecerat.[4]

Laocoon et filii a serpentibus adstricti, in Museis Vaticanis, eo quidem aspectu, quo temporibus Winkelmanni ostendebatur.

{Menda manent:} Dum Bellum Troianum gerebat, Laocoon ursit Troianos ut ei equem extra moenia urbis relinquant. "Equo," inquit, "ne credite, Teucri / quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentis."[5] Ita serpentes ceciderunt Lacoonta, ut sententia vana esset.

Gotthold Ephraim Lessing librum Laocoon de sculptura Laocoön et filii in Museis Vaticanis anno 1766 conscripsit.

Asteroides 3240 Laocoon in eius honorem nominatus est.

Notae recensere

  1. "Laocoon, Acoetis filius, Anchisae frater, Apollinis sacerdos" (Hyginus, Fabulae, 135.1.1).
  2. Secundum Vergilem: Laocoon, ductus Neptuno sorte sacerdos (Aeneis 2.101).
  3. Secundum Hyginum.
  4. Secundum Servium.
  5. Aeneis 2.49–50
 

Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!