Aperire sectionem principem
Tabula geographica Viam sericam aliasque commercii vias lineis rubris monstrat
Caravana iter super Viam Sericam anno 1380 facit.

Via serica[1][2] fuit reticulum viarum vel itinerum mercatoriorum ab Europa meridiana per Orientem Proximum et Asiam Mediam usque ad Sinas pertinens, qua merces pretiosae, imprimis serica, transvehebantur. Nomen a Seidenstraße nomine Theodisco deducitur, quo Ferdinandus de Richthofen, geographus Germanicus, hanc viam anno 1877 appellavit.[3]

Nexus interni

NotaeRecensere

  1. "Khamil, transcrit en chinois Ha-mi [哈蜜], à l'est du Sinkiang (Turkestan chinois), fut longlemps la dernière étape de la Route de la Soie (Via serica) avant d'entrer dans le monde chinois (province de Kansouh)." Taiwan aujourd'hui.; Herimannus Novocomensis, "De via serica saeculi XXI" in Ephemeris (10 Maii 2009); Viae Sericae IV (titulus libri Sinice editi, 2014)
  2. Fortasse et "Via sericaria"? De verbo subst. et adiect. "sericarius" (sericorum textor; ad confectu et mercatu sericorum pertinens) vide: "Sericarius" in Charlton T. Lewis, Carolus Short, A Latin Dictionary (Oxonii, 1879) textus; "negotiator seriacarius" apud CIL 14, 02793; "Sericarius" in Carolus Du Cange et al., Glossarium mediae et infimae Latinitatis (Novioriti: Favre, 1883-1887); versio interretialis
  3. Ferdinandus von Richthofen, "Bemerkungen zu den Ergebnissen von Oberstleutenant Prschwalskys Reise nach dem Lop-nor und Altyn-tag," Verhandlung d. Gesellschasft f. Erdkunde (Berolini) 5 (1878): 121–143.

BibliographiaRecensere

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Viam Sericam spectant.
  Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!