Aperire sectionem principem

Vide etiam paginam discretivam: Theodoricus (discretiva)

Flavius Theodericus[1] vel Theodoricus (Θευδερίχος inter Graecos)[2], qui dicitur Magnus (natus in Pannonia circiter anno 454 - obiit Ravennae die 30 Augusti 526), filius Theodomiri, fuit rex Ostrogothorum Italiae, qui gentem suam ex Pannonia in Italiam duxit. Fuit consul anno 484 et imperium Italiae e Odoacro etulit.

VitaRecensere

Anno 484 Zeno imperator Imperii Romani Orientalis eum consulatu ornavit; eodem anno una cum Ioanne Scytha Illum, et fratrem Flavium Appalium Illum Trocundem seditiosos atque Leontium, quem supra dicti imperatorem proclamaverant, apud Tarsum vicerat. Anno 488 magister militum a Zenone nominatus est et in Italiam missus est, ut Odoacrem regem vinceret. Anno 489 profectus ad usque 493 Ravennam obsedit et tandem expugnavit. Anno 497/498 ab Anastasio I imperatore administrator Italiae probatus est. Ab anno 511 ad mortem post Gesaleicum occisum, Theodericus imperium Hispaniae Visigothicae etulit et eam rexit.

FontesRecensere

Regnum Theoderici narratum est in Excerpta Valesiana II.

NotaeRecensere

  1. Nomen in inscriptionibus et sicut Cassiodori Senatoris, Variae apud MGH (Th. Mommsen curatore)
  2. Procopii Caesarensis De Bello Gothico


Antecessores:
Anicius Acilius Aginantius Faustus Iunior (in occidente, in oriente: post consulatum Trocondi)
Consul
484
cum
Decio Mario Venantio Basilio
Successores:
Quintus Aurelius Memmius Symmachus Iunior (sine collega, in occidente; in oriente: post consulatum Fl. Theoderici)
  Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!