Aperire sectionem principem

Vide etiam paginam discretivam: Planum (discretiva)

Maris aequor est limes medianae altitudinis superficiei oceani. Adhibetur autem mensurae altitudinis, quae appellari potest super maris aequor.

De vocabulisRecensere

Columella locutionem hoc sensu utitur in libris de re rusticis: "ut in solo piscinae posita libella septem pedibus sublimius esse maris aequor ostendat" et "sin autem locus ubi uiuarium constituere censemus pari libra cum aequore maris est".[1] Alibi autem aequor "mare placidum" saepe significat; ut apud Varronem: "aequor mare appellatum, quod aequatum cum commotum vento non est".[2]

De mutationeRecensere

Crescit et decrescit maris aequor propter rationes diversas. Liquefactio glaciariorum eam crescere facit, glaciatio decrescere. Expectatur itaque ut calefactio globalis planum marinum augeat. Breviores mutationes (semel aut bis in die) a fluxu maris efficiuntur.

NotaeRecensere

  1. Columella, De re rustica 8.17.3.6 et 8.17.4.2.
  2. Varro, De lingua latina, 7.23.2.