Sora (Italia)

Italiae municipium
Wikidata-logo.svg Sora (Italia)
Res apud Vicidata repertae:
Civitas: Italia
Locus: 41°43′0″N 13°37′0″E
Numerus incolarum: 25 972
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Provincia Frusinas

Geographia

Superficies: 72.13 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Arpinum, Balsoranum, Broctus, Campuli, Castrum Liris, Insula Filiorum Petri, Castrum Forte, Pesclum Solidum, Verulae

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Vaughan, Athis-Mons

Tabula aut despectus

Sora (Italia): situs

Sora[1][2][3] (-ae, f.) (sic et Italice) est Urbs Italiae et municipium, circiter 26 160 incolarum, in Regione Latio, in Provincia Frusinati ac in Ciociaria, historica ac geographica terra, situm. Urbani Sorani[4][5][1] vel Surani[4] appellantur.

Monitio: Huic imagini nondum est descriptio, quaesumus descriptionem addas.
Si aliam urbem eodem nomine Latino quaerebas, vide Sora (discretiva)

Sora colonia & urbs Latii ad Lirim fluv. (...) inter Ferentinum, & Atinam, Arpino proxima[2].

InsigneRecensere

SententiaRecensere

Sententia urbis est: Soraeque iuventus addita fulgebat telis (Tiberius Catius Asconius Silius Italicus, Punica, 395-396;).

GeographiaRecensere

HistoriaRecensere

Sora urbs est vetusta, a Volscis condita, quam Romani anno CDVIII a.U.c. (hoc est 345 a.C.n.) ceperunt.

In medio aevo Sora caput ducatus eodem nomine fuit, ducibus de Ruvere et Boncompagnis.

Clari civesRecensere

NatiRecensere

Ecclesia Catholica RomanaRecensere

Sora, cum Cassino, Aquino, Ponte Curvoque, sedes episcopalis est. Nomen sedis episcopalis Dioecesis Sorana-Cassinensis-Aquinatensis-Pontiscurvi. Sedes episcopalis Dioecesis Apostolicae Sedi immediate subiecta est.

Fractiones, vici et loci in municipioRecensere

FractionesRecensere

  • Carnello.

Municipia finitimaRecensere

Nexus interni

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Soram spectant.

PinacothecaRecensere

NotaeRecensere

  1. 1.0 1.1 Castiglioni, Aloisius; Mariotti, Scaevola. Vocabolario della lingua latina, latino-italiano, italiano-latino. Quarta editio a Petro Georgio Parroni curata (Taurini, 2007).}
  2. 2.0 2.1 Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~
  3. Dizionario geografico-istorico-fisico del regno di Napoli, composto dall'Abate Francesco sacco - Di Francesco Sacco
  4. 4.0 4.1 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3}
  5. E. Olivetti, Dizionario Latino Liberum dictionarium interretiale Latino-Italianum
  6.   Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
  Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!