Aperire sectionem principem
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Wikidata-logo.svg Nicolaus Myrensis
Res apud Vicidata repertae:
Nicolaus Myrensis: imago
Nativitas: 15 Martii 270; Patara
Obitus: 6 Decembris 343, 6 Decembris 346; Myra
Patria: Roma antiqua

Officium

Officium: Episcopus Catholicus, Episcopus dioecesanus
Munus: presbyter catholicus, Episcopus Catholicus

Consociatio

Familia

Coniunx: no value

Memoria

Sepultura: Basilica di San Nicola
thaumaturgus (feriae die 6 Decembris, 19 Decembris)

Sanctus Nicolaus de Myra ( XV Martis anno CCLXX ad VI Decembris CCCXLIII), nomine quoque Nicolaus Bari, Episcopus Christianus in urbe maritima Myra in Asia Minore (Graece Antique: Μυρα Turcice: Demre), quae in antiquo pars Imperii Romani fuit, erat. Is Sanctus nautarum, mercatorum, sagittariorum, furtum paenitentium, meretricum, liberorum, quorum cervisiam braxant, discipulorum, discipularumque circum varias urbes et civitates in Europa.

Paucas de Sancto Nicolao sciuntur. Narrationes antiquissimae multis saeculis post mortuum eius scriptae sunt, et multae fabulsosae insunt. Dicitur in Patara, Asia Minore, natus, et Parentes eius Christiani divites fuit. In una fabularum antiquissima et celebrissima, dicitur tres puellas, quae a patre meritices venditurae erat, tribus diebus saculis arorum demissis per fenestram ut pater eorum dotes daret servare. Aliae eum tempestatem tranquillare, aliae eum milites innocentes ab caede saeva servare, aliae eum arborem, ab demonibus correptam, abscidere narrant. Cum adulescens erat, peregrinationem ad Aegyptum et Palaestinam ivit. Cum reveniret, Episcopus ecclesia urbis Myrae factus est. In carcere inclusus est, cum Diocletianus regnaret, atque cum Constantinus imperator factus esset, liberatus est.

Ecclesia Santus Nicolaus aedificata est, CCC annis post mortuum Nicolai ab Theodosius II, ubi ossa maiora eius in sarcophago posita est. Anno MLXXXVII, mercatores ex urbe Italica Bario ossa rapuit et ad patriam suam ea relocaverunt. Cetera ossa a nautis Veneticis rapta sunt, et ad Veneticam vecta sunt.

Narratio de patre et filiisRecensere

Erat olim quidam pater familias qui in egestatem mordacem inciderat nummorumque inopia opprimebatur. Premente re ut esset debito exoneratus eius filias ei mercatori venumdare existimabat. Hac re in aures Episcopi adventa, Nicolaus monachus huic desperanti patri noctu tres pilas aureas donavit. Narratio dicit etiam tres sorores, alicuius domini pauperi filias, conubium inire, egestate premente paucissimisque nummis nequiverant. Tempore matrimonii iungendi filiae primogenitae iam advento Nicolaus, nuper episcopus ordinatus, noctu ad ostiam domini sacculum auri  deposuisse.

Qua de causa Nicolaus saepe in iconis cum pilis tribus visus est. Etiam curavit de pueris seppeliendis et nautisque in itineribus marinis actitantibus.

De Consilio Oecumenico PrimoRecensere

Etiam concilio oecumenico primo aderat ubi fortiter in Arium in persona praestantissime certavit.

De Nicolai morteRecensere

Nicolaus anno 343 Myrae obiit. Post mortem suam valde amatus inter fideles christianos remansit. Reliquiae eius hodie repausantur Barii ubi nautae eius reliquias attulerunt Saracenis minantibus. Ab Ecclesia graeco-orthodoxa die quinta Decembris veneratus est cum ab Ecclesia Catholica die VI Decembris. celebrabitur.

Celebrationes hodiernaeRecensere

 
Sanctus Nicolaus festo suo tradito

Traditiones etiam in nostro tempore multae sunt. Saepe venit Nicolaus suo die ad infantes et eis donat res varias. In regionibus sine catholica religione ille non habet mytram sed pileum.

Nexus interni

Alia coepta ViciRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Nicolaum Myrensem spectant.