Ordo crescentis lunae

ordo equitum

Ordo crescentis lunae[1] Tarascone in Provincia die 11 Augusti 1448 a Renato Andegavensi conditus est; quo anno 1480 mortuo desuetus est. Capitulum huius ordinis quotannis die Sancti Mauritii (die 22 Septembris) congregabat.

"Domus crescentis lunae" Andecavis in urbe, ubi equites ordinis congregavisse praetenditur

De origineRecensere

 
"S. Mauritius", ordinis patronus, insignia ordinis gerens. Passio Mauritii et sociorum eius (1453, imago fortasse ab Ioanne Bellini picta). BNF MS. Arsénal 940 f. 34v

Renatus conditor ordines equitum anteriores cognovisse censetur, inter quos Ordinem Aurei Velleris quae in Burgundia nuper condita erat quo tempore ille ibi incarceratus est, et fortasse Ordinem Argonautarum vel navigii Neapoli anno 1382 a cognato Carolo III rege institutum (sed post quattuor annos abolitum),[2] cuius socii scutum in redimiculo cum conchis et lunis crescentibus portabant.

NotaeRecensere

  1. "Ordinis crescentis lunae" (p. 288 apud Google Books)
  2. #Reynolds (1993) p. 134: "institutions which would have been known to René ... As a prisoner of Duke Philip ... René was in a position, albeit a restricted one [!], to learn of the early workings of the Toison d'Or."

BibliographiaRecensere

 
Congregatio equitum Ordinis crescentis lunae. Passio Mauritii et sociorum eius (1453). BNF MS. Arsénal 940 f. ante primum
Opera antiquiora
  • Jean de Bourdigné, Hystoire agrégative des annales et cronicques d'Anjou (1529) (f. 165r apud Google Books)
  • Louis François de Villeneuve, Histoire de René d'Anjou vol. 2 (Lutetiae: Blaise, 1825) (pp. 285-295 apud Google Books)
  • M. Vulson de la Colombiere, Le vray théâtre d’honneur et de chevalerie (Lutetiae, 1648) vol. 1 pp. 107-122
Eruditio recentior
  • D'Arcy Jonathan Dacre Boulton, The Knights of the Crown: the monarchical orders of knighthood in later medieval Europe (1987) pp. 611-622
  • Christian de Mérindol, Les Fêtes de chevalerie à la cour du roi René : Emblématique, art et histoire (les joutes de Nancy, le pas de Saumur et le pas de Tarascon). Lutetiae: CTHS, 1993 (Fragmenta apud Google Books)
  • Christian de Mérindol, "L'Ordre du croissant: mises au point et perspectives" in Jean-Michel Matz, Noël Coulet, edd., La Noblesse dans les territoires angevins à la fin du Moyen Âge (École Française de Rome, 2000) pp. 499-509 Textus
  • Emile Perrier, Les chevaliers du Croissant : essai historique et héraldique. Vannes, 1906 Textus apud Gallica
  • Michael T. Reynolds, "René of Anjou, King of Sicily, and the Order of the Croissant" in Journal of Medieval History vol. 19 (1993) pp. 125–161

Nexus externiRecensere