Aperire sectionem principem
Decubitus IV gradus (ulcus profundum)

Decubitus (-us; m.) (verbum neolatinum saeculo XIX creatum) est detrimentum cutis, cuius prima causa est continuus pressus, quando homo propter morbum semper aut multum tempus iacere debet. Loci, qui saepius quam aliter affecti videntur, sunt super ossibus et sacro et coccygeo, atque calce vel coxis, rarius regione cubiti vel genus, tarsi, vel partis posterioris humerorum vel aliorum.

Decubituum quattuor stadia distinguuntur, quorum primum est rubor, alia ulcera minus aut plus profunda.[1]

Consilium infirmeriae maximum momentum habet, quoniam cum decubitu non tractato effectus metuendi ac detrimentosi contrahent.

Gradus decubitusRecensere

 
Quattuor decubitus graduum I-IV distinguitur: I - Cutis rubrescens, II - Dermis vulnerata, modo superficialiter, III - omnia strata vulnerata, etiam adiposum, IV - gravissime cum expositione ossis vel tendinis vel musculi.

Stadia decubituum quattuor nominantur, cum numeris Romanis ab I ad IV designata.

Gradus IRecensere

Initium decubiti rubor cutis oneratae se praebet. Iam saepe providentia arterialis insaluber videtur.

Gradus IIRecensere

Defectus cutis visibilis est, quia strata superficialia detrimentum passa sunt.

Gradus IIIRecensere

Omnia cutis strata discesserunt, profunde stratum adiposum visibilis erit.

Gradus IVRecensere

In gradu quarti etiam stratum adiposum abest et structurae tendinum, musculorum, ossium in oculis observantibus sunt.

NotaeRecensere

  1. J. Darrell Shea (1975): Pressure sores: classification and management in: Clinical Orthopedics and Related Research 112, 89-100.

Nexus externiRecensere

  Haec stipula ad medicinam spectat. Amplifica, si potes!