Cantus planus[1][2] est musica vocalis monophonica Christiana in liturgiis Ecclesiae Occidentalis usitata, solum genus musicae in ecclesia adhibitum usque ad saeculum nonum, cum polyphonia introducta est.

Cantus Gregorianus, versibus psalmi 70 (69) utens, qui die Dominica ad laudes canitur
Idem a Schola Gregoriana, choro Polonico, cantus

Praecipue distinguuntur cantus Ambrosianus et cantus Gregorianus, inter saecula septimum et decimum elaborati. Quamquam ecclesiae occidentalis et orientalis anno 1054 tantum scissae sunt, cantus Byzantinus ecclesiae orientalis plerumque planus non appellatur.

Nexus externi

recensere
  Vicimedia Communia plura habent quae ad cantum planum spectant.