Angelus Bronzino,[1][2] vulgo Agnolo Bronzino (in vico Ponticelli apud Florentiam die 17 Novembris 1502 natus, Florentiae die 23 Novembris 1572 mortuus), fuit pictor Italicus modo fucato.[3] Opera tectorium creavit, et magister fuit pictoris Alexandri Allorii.

NotaeRecensere

  1. "Angelus Bronzinus" in secundo volume Thomae Dempsteri "De Etruria regali libri VII" nuncupatur.
  2. "Angelus Bronzinus non minus Pictor venustissimus, quam Poeta elegantissimus" (...) in libro ab Academia Florentina facto.
  3. Plenior et rectior forma nominis esse videtur Angelus Cosme Mariani pictor alias Bronzino sive Angelus quondam Cosmi Mariani vulgariter nuncupatum Bronzino Pictor. De nomine, videas Pilliod (1992: 94 n.32; 99 n. 90; 100).

BibliographiaRecensere

  • Chilvers, Ian, The Oxford Dictionary of Art and Artists, Oxford University Press, 2017.
  • Emiliani, Andrea, Il Bronzino, Busto Arsizio, Bramante, 1960.
  • Gould, Cecil, The Sixteenth Century Italian Schools, National Gallery Catalogues, Londinii ,1975.
  • Pilliod, Elizabeth (1992) Bronzino's Household. Burlington Magazine 134 (#1067), 92-100.
  • Saracino, Francesco, Eros e Cristo. Michelangelo, Cellini, Bronzino, Soveria Mannelli, Rubbettino, 2019.
  • Strinati, Claudio, Bronzino, Roma, Viviani, 2010.
  • Tinti, Mario, Bronzino, Florentiae, 1920.

PinacothecaRecensere

  Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!