Alphīnus[1][2] (a nomine Arabico الفيل al-fīl, a Persico پيل pīl, i.e. elephantus)[3] erat in medio aevo miles in scaccorum ludo. Nunc in locum alphini denique nostra aetate cursor vel episcopus successit.

Motus alphiniRecensere

 
 
               
               
               
               
               
               
               
               
 
 
Alphinus in quadro c5 locatus et quadra ad quae ei illim saltare licet.


 
 
               
               
               
               
               
               
               
               
 
 
Alphinus hoc in scaccario in quadro c1 locatus octo solummodo scaccarii quadra deinceps attingere poterat.


Alphinus movebat in quattuor regiones in obliquum et ita saltavit ut solummodo quadrum post proximum attingere potesset. Saltibus insequentibus in totum octo quadra attingere poterat. Non multum ergo valebat in ludo scaccorum. Ergo lusor scaccarius mediaevalis scripsit:[4]

„En inter scaccos alphinus inutilis adstat.“

Denique cursor qui omnia quadra in obliqum attingere potest alphino successit.

ImaginesRecensere

NotaeRecensere

  1. Legitur etiam alfīnus, alficus et alphicus.
  2. Du Cange
  3. Vide J.D. Latham, 'Arabic into Medieval Latin', Journal of Semitic Studies, 17 (1972), p.47.
  4. Tassilo von Heydebrand und der Lasa: Zur Geschichte und Literatur des Schachspiels, Leipzig 1897 (Nachdruck Leipzig 1984) (Germanice)

Nexus externusRecensere