Adrastus (Graece Ἄδραστος), qui saeculo IV a.C.n. exeunte floruit, Antigoni Monophthalmi coaevus, fuit inter annos 323 et 301 a.C.n. huius regis seu miles seu sectator; de terris ab eo et a Pytheo Lydo iuxta Sardibus possessis in "inscriptione Mnesimachi" legimus.

BibliographiaRecensere

  • "Prosopography of Antigonos's Friends and Subordinates" in Richard A. Billows, Antigonos the One-Eyed and the Creation of the Hellenistic State (Berkeley: University of California Press, 1990) no. 2, p. 364
  • W. H. Buckler, D. M. Robinson, Sardis VII: Greek and Latin Inscriptions, part 1: seasons 1910-1914 (Lugduni Batavorum, 1932) no. 1
  • P. Debord, "L'esclavage sacré: état de la question" in Actes du colloque 1971 sur l'esclavage (Lutetiae, 1972) pp. 135-150, 258-260
  • P. Debord, Aspects sociaux et économiques de la vie réligieuse dans l'Anatolie gréco-romaine (Lugduni Batavorum, 1982) appendix 5, pp. 244-251


  De hac re nexus intervici usque adhuc absunt. Adde, si reppereris.