Aperire sectionem principem

De vocabuloRecensere

Tus vel thus, fortasse a Graeco θύος 'holocaustum, immolatio' deductum, fuit nomen apud Romanos antiquos usitatum, cui nomen adiectivum est tureus. In versione Vulgata Bibliorum praeter tus apparet nomen libanus, a Graeco λίβανος (confer Hebraicum לְבוֹנָה).[1] Apud scriptores Medii Aevi reperitur forma olibanum, a Graeco ὁ λίβανος vel ab Arabico اللبان deductum.[2] Francum (vel liberum) incensum, aliud turis nomen mediaevale,[3] signficat incensum purum et exquisitum.[4]

Usus resiniRecensere

Tus, exemplum incensi, calefit (non incenditur) ut fumum odoris suavis emittat. Praesertim in ritibus religiosis usurpatur.

NotaeRecensere

  1. Sirach 24:21.
  2. '"Trésor de la langue française, s.v. "oliban".
  3. Confer Anglicum frankincense.
  4. Dictionary of Medieval Latin from British Sources, s.v. "incensum".

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Tus spectant.