Solitudo est status hominis cui relatio cum altero homine abest.

In philosophia sicut existentialista, solitudo occasionem suum proprium esse cognescere potest. Et vita privata vel libertas ad spiritualitatem solitudine protegeri possunt. At saepe causa morbus mentis sicut depressionis vel melancholiae est.

SententiaRecensere

NotaeRecensere

  1. Henricus Ibsen, En folkefiende, Quod Norvegice: Den sterkeste man i verden, det han som står mest alene.

Nexus interni