Aperire sectionem principem
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Proton ex quarciis duobus sursum ("up") et uno deorsum ("down") compositus. Quarcia eadem tria tribus item gluonibus haerentur.

Quarcium[1] (Anglice: quark) est particula elementaria fermionica, e qua putatur omnis materia nuclearis fieri. Quarcia a Theoria Canonica particularum describuntur. Sunt sex quarciorum genera, vel sapores, quibus nomina poetica data sunt. Nomina Anglica plerumque adhibentur.

Theoria quarciorum a physico Murray Gell-Mann proposita est, qui ob hoc inventum praemio Nobeliano physicae anno 1969 laureatus est.

Nomen particulae in mythistoria Finnegans Wake Iacobi Joyce ortum est.[2]

Index

Onus electricumRecensere

Omnia quarcia sunt fermiona turbine 1/2, sed quarcia inter se differunt tantum in massa quantum in eorum oneribus electricis. Quarcia onus electricum modo tenent quod onus elementare electronis   fractioni correspondet: aut   aut  .

Natura quarciorumRecensere

Signum Nomen Onerum Massa
lat. eng.
Primum genus
d deorsum down 1/3 ~ 5 MeV/c²
u sursum up +2/3 ~ 3 MeV/c²
Secundum genus
s mirum strange 1/3 95 ± 25 MeV/c²
c lepor charm +2/3 1,8 GeV/c²
Tertium genus
b fundus bottom 1/3 4,5 GeV/c²
t apex top +2/3 171 GeV/c²

Quarcia tribus generibus consistere putantur. In genere quarcium cum onus +2/3 est et alterum onus −1/3 habet. Quarcia omni interactioni intersunt. Interactiones valentes colorem quarcii mutare possunt, sed interactiones infirmae hunc non mutant. Interactiones infirmae aromata quarcii mutare possunt.

Unum quarcium avolare non potest, nam interactio valens additionale quarcium creat. Hoc phaenomenon "arsus" vel coersus appellatur.

NotaeRecensere

  1. Christian Helfer (1991) Lexicon Auxiliare. Dritte, sehr verbesserte Auflage. Saarbrücken: Societas Latina.
  2. J. Joyce (1982) [1939]. Finnegans Wake. Penguin Books. p. 383.

Nexus interni

Nexus externusRecensere

  Haec stipula ad physicam spectat. Amplifica, si potes!