Aperire sectionem principem
Olin Levi Warner, Memoria (1896). Apud Bibliothecam Senatus Thomae Jefferson Aedificium, Vasingtoniae

Memoria stricto sensu est corporis facultas datorum compondendorum, retinendorum, et dein recuperandorum ac adhibendorum. Hac appellatione etiam nominant corporum actiones non sentientium quae sentientium usus simulant.

Index

In antiquitateRecensere

Romanis memoria fuit pars oratoriae maximi momenti. Et Quintilianus et Cicero de memoria et eius quoad pertinet ad oratoriam utilitate in operibus suis scripserunt. Quintilianus in suo Instititione Oratoria dividit omnem oratoriam in partes quinque: inventionem, dispositionem, elocutionem, memoriam, pronuntiationem.[1]

Memoria etiam ficta a Romanis esse dea.

Memoriae generaRecensere

Memoria ipsa divisa est in tres partes, quae inter se differunt. Vulgo tenentur esse sensus memoria, memoria brevis, et memoria dura.

Nexus interni

NotaeRecensere

Nexus externiRecensere

  Vicicitatio habet citationes quae ad memoriam spectant.