Aperire sectionem principem
Asinalonga
Sinalunga
Vexillum Asinalongae Insigne Asinalongae
Imago Asinalongae

Palatium Praetorii

Nomina Latina alia: Sina Iulia, Sina Julia, Mansio ad Mensulas
Administratio
Terra: Flag of Italy.svg Italia
Regio: Tuscia
Provincia: Senensis
Indicia fundamentalia
Coordinata: 43° 13′ 0″ Sept., 11° 44′ 0″ Ort.
Altitudo: 364 m supra mare
Area: 78,60 km²
Incolae: 12 926 (2015)
Spissitudo: 158,80 per km²
Vici: Betula, Farnitella, Scrofianus, Rigum Magnum, Amorosa, Villa Fracta, Guazzino, Rigaiolo
Municipia proxima: Ascianum, Cortona (AR), Foianum (AR), Lucinianum (AR), Rapolanum, Turrita vel Turrita Senensis, Trequanda
Res aliae
N. cursualis: 53048
Praefixum: 0577
Zona temporalis: UTC+1
ISTAT-Regio: 052033
N. tributarius: A468
Nota autocineti: SI
Nomen incolarum: Asinalongenses
Patronus: Sanctus Martinus Turonensis
Dies sollemnis: 11 Novembris
Charta
Commune
Situs communis in Italia
Pagina interretialis

Asinalonga[1][2] (-ae, f.) (olim fortasse Sina Iulia[3] vel Sina Julia, Mansio ad Mensulas) (Italiane: Sinalunga) est oppidum Italiae et municipium, circiter 12 930 incolarum, in Regione Tuscia ac in Provincia Senensi situm. Incolae Asinalongenses appellantur.

Asinalonga omnis divisa in partes duae, quarum unam superior Asinalonga Vicus, aliam inferior Plebs Asinalogae (ad Mensulas vel Mansio ad Mensulas in antiqua aetate) appellantur.

InsigneRecensere

GeographiaRecensere

OeconomiaRecensere

HistoriaRecensere

In antiqua aetate ad Mensulas mansio in viam Cassiam fuit.

Clari civesRecensere

Urbis administratioRecensere

Aedificia egregiaRecensere

Ecclesia Catholica RomanaRecensere

Fractiones, vici et loci in municipioRecensere

Vici urbaniRecensere

  • Asinalonga Vicus,
  • Plebs Asinalogae (ad Mensulas vel Mansio ad Mensulas, in antiqua aetate).

FractionesRecensere

LociRecensere

Municipia finitimaRecensere

Nexus interni

Nexus externiRecensere

  • Situs publicus (Italiane)
  Vicimedia Communia plura habent quae ad Asinalongam spectant.

PinacothecaRecensere

NotaeRecensere

  1. R. Ambrogio, Nomi d'Italia. Origine e significato dei nomi geografici e di tutti i comuni (Novariae: Istituto Geografico De Agostini, 2009)
  2. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  3. www.biblioato.it
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 E. Repetti, Dizionario geografico, fisico e storico della Toscana (Florentiae, 1830)
  Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!