Aperire sectionem principem

Subiectum est pars orationis quae caput membri constituit in coniunctione cum verbo principali.

CasusRecensere

In pleris linguis Indoeuropaeis sicut lingua Latina, subiectum semper est in casu nominativo:

  • Marcus in horto ambulabat et omnium taedebat.

Tamquam pronomenRecensere

In lingua Latina et plurimis aliis linguis Romanis (praeter linguae Francogallicae), si subiectum pronomen personale est, plerumque non mentionatur:

  • Laudo, et gratulor, et admiror.

Linguae ergativaeRecensere

In linguis ergativis sicut Vasconica autem, si subiectum est in coniunctione cum verbo intransitivo, id est verbo obiectum carente, in casu absolutivo est. Si subiectum est autem in coniunctione cum verbo transitivo, id est verbo obiectum habente, desinentiam casus ergativi habet.

Nexus interni