Oenus de Glendordee aut Glendor[1], coronatus Oenus IV Cambriae (Cambrice: Owain Glyndŵr; [ˈoʊain ɡlɨ̞nˈduːr]; c. 1349 aut 1359 – c. 1416) fuit princeps Cambricus, ultimus Cambriae nativus titulo Princeps Cambriae (Tywysog Cymru) usus. Oenus erat ex progenie tam ducum Poysiae quam ducum Ceredigionis. Anno 1400, rebellationem contra Henricum IV Anglicum Cambriae imperium apparavit indomitam longamque, sed infelicem. Per annos longos Oenus pugnavit, sed quia tormenta carebat, Angli victoriam ceperunt.

Effigies Oeni de Glendordee

Nexus interni

BibliographiaRecensere

  • R. R. Davies, The Revolt of Owain Glyndŵr. Oxonii: Oxford University Press, 1995. ISBN 0-19-820508-2

NotaeRecensere

  Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!