Lingua Sicula (antiqua)

lingua
(Redirectum de Lingua Sicula (antiquum))

Lingua Sicula fuit sermo Indoeuropaeus familiae linguarum Italicarum quo Siculi, gens antiquitus Siciliam colens, locuti sunt.[1][2][3]

InscriptionesRecensere

  • Eqo paska.
  • Onkia lutra duenas moetom.
  • Salueto salues seite iofete qe manesei heie.
  • Rexes amires be touto kemai poter emi.
  • Idiomis raroi mares kala mi dohit im rukes haz vies.
  • Tam ura abes aked qoi aves Eurumakes age pipo ked lutim be levo poma nates emat Darnakei burei tam omnia eti urela.
  • Nunus tentim imarus, tainam iemitom esti durom na nepos durom iemitom esti veliom nedem poni tantom eredes vino brtome.

NoteRecensere

  1. Giacomo Devoto, Gli antichi italici, p. 68.
  2. Varro, De Lingua Latina V, 105 and 179.
  3. Paolo Poccetti: Language Relations in Sicily. Evidence forf the speech of the Σικανοί, the Σικελοί and others. In: Olga Tribulato (Hrsg.). Cambridge University Press, 2012, S. 49–94.