Lingua Picena Meridionalis[1][2] fuit sermo Indoeuropaeus familiae linguarum Italicarum Oscoumbricarum quo Piceni, gens Piceni meridionalis, utebantur, gens quondam in hodierno in medio-orientalis Paeninsulae Italicae regione adhibita, loquebantur.

Inscriptiones recensere

  • Postin viam videtas tetis tokam alies esmen vepses vepeten.
  • Apaes qupat esmin pupuns nin mefim veiat vepeti.
  • Mei Aniom ombrijen akren posti iknam puti knuskem dunoi defia ufflu tefei.
  • Matereih patereih qolof itur pirquoih arith imih puih pupunum estufek apaius adstaiuh suais manus menitinum.

Notae recensere

  1. Giacomo Devoto, Gli antichi Italici, 2a ed. Firenze, Vallecchi, 1951.
  2. Vittore Pisani, Le lingue dell'Italia antica oltre il latino, Torino, Rosenberg & Sellier, 1964. ISBN 978-88-7011-024-1