Francisca de Iesu

abbatissa et scriptrix spiritualis Hispanica

Francisca de Iesu[1], (Hispanice Francisca de Jesús) nata Isabella de Bogia et Enríquez (Isabel de Borja y Enríquez) Gandiae 5 Ianuarii anno 1498 et mortus Valdoleti 28 Octobris anno 1557, fuit monialis et abbatissa et scriptrix spiritualis Hispanica ex Ordine sanctae Clarae reformationis ab Coleta.

Wikidata Francisca de Iesu
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 5 Ianuarii 1497; Gandia
Obitus: 28 Octobris 1557; Valdoletum
Patria: Corona Aragoniae

Familia

Genitores: Ioannes Borgia; María Enríquez de Luna
Familia: Borgia

Vita et opera

recensere

In familia nobili Borgiarum nata est, Ioannis Borgiae et Maríae Enríquez de Luna filia, Ioannis Borgiae II soror et Francisci Borgiae Iesuitae amita. Duci de Segorbe iam desponsta est, sed in monsterium discalceatarum anno 1511 abiit. Abbatissa monasterii Sanctae Clarae Gandiae ab anno 1533 usque ad annum 1548 fuit. Postea monasteriis aliis condendis operam dabat. Epistolas, exhortationes spiriruales et historiam monasterii condendi composuit; etiam tractatum De la imagen de Dios borrada, que es el alma del pecador (De imagine Dei detrita, quae anima peccatoris est).

Nexus externi

recensere
  Lexica biographica:  • Gran Enciclopèdia Catalana
  • De Francisca in abc (Hispanice)