Aperire sectionem principem
Finitor

Finitor vel finiens (sc. linea), seu horizon (Graece ὁρίζων), est ea linea, qua quae in terra conspiciuntur separantur a caelo. Orbis, qui ea linea efficitur, circus horizontalis sive circus finiens est.

De vocabuli fontibusRecensere

Apud Senecam[1] legimus: "hanc lineam, quae inter aperta et occulta est, id est hunc circulum Graeci ὁρίζοντα vocant, nostri finitorem esse dixerunt, alii finientem." Et Martianus Capella scripsit[2]: "confinio septentrionalis circuli natus in finitorem antarcticae regionis adclinans paene totum videtur permeare caelum".

De reRecensere

Sunt autem complura ac varia, quae vocabulo finitoris exprimuntur, velut

  • finitor naturalis, qui circumspectionis terminus est inter caelum et terram et qui dependet e loci natura, e. g. e montibus vallibus urbibus; omnis ergo circumspiciens circumspiciendo suum sibi facit finitorem
  • finitor mathematicus, qui est ea linea, quae fit, cum globus caeli secatur ab eo circo, qui angulis iacet accurate rectis ad verticalem lineam in loco alicuius circumspicientis mente conceptam; quae plusve minusve ad medium terrae locum spectat.

NotaeRecensere

  1. Naturales quaestiones 5,17,3
  2. de nuptiis Philologiae et Mercurii 8,826