Wikidata-logo.svg Edrisius
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 1 Ianuarii 1100; Septa, Mazaria
Obitus: 1165, 1175; Sicilia insula
Patria: Almoravides, Regnum Siciliae

Officium

Munus: cartographus, geographus, egyptologist, Rerum gestarum scriptor, botanista, scriptor

Consociatio

Religio: Islamus

Edrisius[1] seu Dreses,[2] Arabice محمد الإدريسي Muḥammad al-Idrīsī fuit geographus qui Arabice scripsit. Panormi in aula regis Rogerii II Siciliae floruit, ubi anno 1154 opus praecipuum, Latine De geographia universali appellatum, componere incepit.

Mappa mundi quae manuscriptis aliquibus De geographia universali praeponitur. MS BNF Ar. 2221 (annis 1250/1325) f. 3v-4r. Septentrio ima imagine videtur

Fontes fidei digni de Edrisii nativitate perpauca, de obitu nihil referunt. Vita brevissima in opere biographico medio saeculo XIV ab Al-Ṣafadī[en] scripto legere possumus non sub nomine Edrisii ipsius sed proavorum: avo Idrīs ibn Yaḥya al-ʿAlī e regno suo Malacitano in Hispania, cui anno 1042 succederat, expulso, omnem familiam Hammudidarum in alias regiones fugisse, e qua filius Muḥammad ibn ʿAbd Allāh in Siciliam profugum in amicitiam receptus erit a Rogerio (primo huius nominis) qui eis annis Siciliam conquisiverat. Filium refugae, nomine Muḥammad ibn Muḥammad al-Idrīsī, i.e. Edrisium nostrum, in aula regis Rogerii II, filii conquisitoris, vixisse atque iussu regis opus magnum geographicum composuissse.[3] Quae res cum aliis variatim traditis satis consonant. Ibn Khaldunus enim, rerum gestarum scriptor saeculi XIV exeuntis, Edrisium in Sicilia apud Rogerium II habitavisse confirmat quia parentes Hammudidae dominium Malacitanum perdiderant.[4] Leo Africanus, qui vitas Arabum illustrium Latine saeculo XV conscripsit, inter multa vel erronea vel incredibilia Edrisium Mazariae in urbe Siciliae orientalis natum esse dicit, id quod verisimile est.[5]

Insula Sicilia. Bibliotheca Nationalis Francica Lutetiae: MS. Ar. 2221 (1250/1325) f. 203v-204r. Septentrio ima imagine videtur

Ibn Sa’īd al-Maġribī[en], qui de Africa septentrionali medio saeculo XIII scripsit, Edrisium insignem peregrinatorem fuisse tradit,[6] id quod verum esse potest, quamquam ipse in praefatione De geographia universali rarissime de rebus a se visis, fere semper de relationibus nautarum, mercatorum, peregrinatorum a se iussu regis collatis refert.

OperaRecensere

Fontes de vita EdrisiiRecensere

NotaeRecensere

  1. Vide titulum editionis Ioannis Melchioris Hartmann, Edrisii Africa (Gottingae, 1796)
  2.   Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
  3. Al-Ṣafadī[en], Al-wāfi bi-l-wafāyāt[ar] (textus Arabicus); #Amara et Nef (2001) p. 122
  4. Ibn Khaldunus, Muqaddima p. 97 versionis V. Monteil (1997)
  5. Leo Africanus, De viris quibusdam illustribus apud Arabes (textus Latinus manu scriptus); #Oman (1970) p. 232
  6. #Oman (1970) pp. 227-228
  7. #Oman (1970) p. 226

BibliographiaRecensere

  Si plus cognoscere vis, vide De geographia universali#Bibliographia

Nexus externiRecensere

  Vicimedia Communia plura habent quae ad Edrisium spectant.
  Lexici biographici:  • Большая российская энциклопедия • Encyclopædia Britannica