Tabula Ducatus Parmensis et Placentini anno 1639

Ducatus Parmensis et Placentinus [1](Italiane: Ducato di Parma e Piacenza) fuit antiqua civitas in Italia septemtrionale, quae anno 1545 a Papa Paulo III condita est. Primus dux fuit filius papae Petrus Ludovicus Farnese, cuius domus regnatrix ducatum usque ad annum 1731 rexit.

Ducatus, qui Napoleo ab anno 1808 usque ad annum 1814 Franciae coniunxit, anno 1815 a Consilio Vindobonum restitutus est.

Ducatus Parmae et Placentiae finem habuit anno 1860, cum ultimus dux expulsus esset et ambae urbes post plebiscitum ad Regnum Sardiniae, quod insequenti anno novum regnum Italiae factum est, adiunctae sunt.

Duces Parmae et Placentiae familiae Farnesiae, 15451731Recensere

Duces Parmae et Placentiae familiae Borboniorum, 17311735Recensere

Duces Parmae et Placentiae familiae Habsburgorum, 17351748Recensere

Duces Parmae et Placentiae familiae Borbonis, 17481802Recensere

Ab anno 1808 usque ad annum 1814, cum vere ducatus a Napoleone Franciae coniunctus est, titulus Dux Parmae ad Ioannem Iacobum Régis de Cambacérès et Dux Placentiae ad Carolum Franciscum Lebrun pertinuit.

Duces Parmae et Placentiae familiae Habsburgorum, 18141847Recensere

Duces Parmae et Placentiae familiae Borbonis, 18471860Recensere

NotaRecensere

  Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!