Aperire sectionem principem
Crux lapidea quaedam maxime notanda - sic dicta Crux monachica in Silva Steigerwald Erfordiae, saeculi XIV

Crux piacularis (Theodisce: Sühnekreuz sive: Mönchskreuz) inter multa piacula cruciforma regionis Erfordiensis illustrissima est; reperitur Erfordiae in silva Steigerwald quae dicitur.

Historia et suspicionesRecensere

De ea cruce, quae apud cauponam Hubertus in via Arnstadium ducens reperitur, diversimode disseritur. Narratur e.g. de aliquo monacho captivo qui incendii dolosi die 19 Iunii 1472 incusatus sit. Ad piandum facinus istud ei ipsi mors in flammis destinata est; eo ipso loco crux stat, ut fertur.

Magis verisimilis causa crucis erectae est caedes sacerdotis conventualis cuiuspiam, ut opinatur crucum peritissimus domnus Franciscus Störzner. Rogatus de cruce nostra verborum scaturrigo paene non desinere vult: "Nulla alia crux campestris ita nota est et tam saepe descripta est. Maximi momenti historici est. Insuper crucum antiquissima est et nullum dubium est de tempore ei ascribendo."

Crux lapide arinaceo a lautumiis apud Seebergen (Circulus Gotha) sitis optime conservabatur sicut inscriptio lingua Latina quoque. Cuius est textus sequens: "hIC EST OCCISVS MAGISTER hENRICVS DE SYBELEIBEN SACERDOS". De crimine nota est in sic libro mortuorum Conventus Mariani Erfordiensis (apud cathedralem): Henricum de Siebleben trucidatum esse die 10 Decembris 1323 a gravione Henrico de Schwarzburg ibi refertur.

Medio Aevo clerici nex nefas maximum habebatur. Congruit crucis magnitudo (quasi trium metrorum) cum oppressi ordine. Necatus in clericis conventualibus Erfordiensibus, qui multum valebant, erat et originem a stirpe celebri duxit. Fortasse ille homo in querelis perpetuis inter urbem et nobiles regionum saevientibus caesus est. Ad animamvertendos illiteratos imago monachi preces fundentis in fundamentum columnae depicta est, qui indutus est veste longa et sedet sub camera gothica (28,5x59,5cm).

TranslatioRecensere

Crux a citata caupona 250 metra distat in silvae margine. Antea locus eius 28 metra magis ad orientem erat, ubi nunc strata moderna est. Cum viam largiorem redderent anno 1968 crucem non dumtaxat transferebant in silvam sed etiam convertebant in directionem ad silvam spectantem inscriptionis protegendae caussa. Strata temporibus antiquis via directissima Norimbergam erat; praetervehentes invitati sunt meditari et orare pro monacho obtruncato.

BibliographiaRecensere

  • Störzner, Frank: Steinkreuze in Thüringen: Katalog, Bezirk Erfurt, 1984, Nr.71
  • Störzner, Frank - Aus Stein gehauen… Die Klein- und Flurdenkmale von Erfurt und seiner Umgebung, 1992, p.30 / 45-51
  • Störzner, Frank - "Das Mönchskreuz im Steigerwald", in: Geschichte(n) in Stein, 2001, p.7-9
  • Ostritz, Sven - Archäologischer Wanderführer Thüringen. Stadt Erfurt, Heft 6, edidit Landesamt für Archäologie, Weimar 2005, p. 68-69 (ISBN 3-937517-30-8)
  • Hohberg, Rainer - "Der große Brand. Das Mönchskreuz im Steiger soll an einen Erfurter Feuerteufel aus dem Mittelalter erinnern", in: Thüringer Allgemeine de la 9.6.2008

Nexus externiRecensere