Cervia

Italiae municipium
(Redirectum de Caervia)
Wikidata-logo.svg Cervia
Res apud Vicidata repertae:
Civitas: Italia
Locus: 44°15′0″N 12°22′0″E
Numerus incolarum: 28 700
Zona horaria: UTC+1, UTC+2
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Provincia Ravennas

Geographia

Superficies: 82.27 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Caesena, Ravenna, Tabernae Cossutianae

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Ala, Bellunum, Mahon, Jelenia Góra

Tabula aut despectus

Cervia: situs

Cervia[1][2][3] (-ae, f.) (alia nomina: Cerevia;[4] olim: Phicocle,[4] Phycocle[4] seu Ficocle[4]) (Italiane: Cervia) est Urbs Italiae et municipium, circiter 29 070 incolarum, in Regione Aemilia-Romania ac in Provincia Ravennati situm. Urbani Cervienses[5] vel Phycloclenses appellantur.

Cervia
Veteres consuevere Urbes denominare ab aliqua loci circumstantia, ut Pisaurum ab Isauro flumine Olana ab Olano. Hinc celebris haec nostra Urbs ex abundantia herbae marinae ab incolis dicta Biso, primum denominata est Phyclocle.
Petrus Antonius Zanoni - De salinis Cerviensibus

InsigneRecensere

SententiaRecensere

Sententia urbis est: COMUNITAS CIVITATIS CERVIAE.

GeographiaRecensere

Clari civesRecensere

Ecclesia Catholica RomanaRecensere

Cervia, cum Ravenna, sedes episcopalis metropolitana est, cum nomine Archidioecesis Ravennatensis et Cerviensis. Praesens archiepiscopus est Laurentius Ghizzoni.

Fractiones, vici et loci in municipioRecensere

FractionesRecensere

Cannuzzo, Castiglione di Cervia, Milano Marittima, Montaletto, Pinarella, Pisignano, Savio di Cervia, Tagliata di Cervia, Tantlón, Terme, Villa Inferno.

Municipia finitimaRecensere

Nexus interni

Nexus externiRecensere

  • Situs Publicus (Italiane)
  Vicimedia Communia plura habent quae ad Cerviam spectant.

PinacothecaRecensere

NotaeRecensere

  1. R. Ambrogio, Nomi d'Italia. Origine e significato dei nomi geografici e di tutti i comuni (Novariae: Istituto Geografico De Agostini, 2009)
  2. Memorie storico-critiche degli scrittori ravennanti, del...padre D. Pietro Paolo Ginnani, ... Pietro Paolo Ginanni, Archi, 1769
  3. Monumenti Ravennati de'secoli di mezzo per la maggior parte inediti Marco Fantuzzi, 1802
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 F. Ferrari, Lexicon geographicum, 1667
  5. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!