Vinum Campanicum[1] vel Campanum[2] e Campania oritur, quae inter regiones praecipuas vinorum Francicorum enumeratur. Hic autem nostro tempore vinum singulae speciei provenit, Latine Campanicum bullans[1] appellatum. Per omnem fere terrarum orbem venundatur, sed in ipsa regione productionis emporia praecipua Durocortorum et Sparnacum habet.

Poculum Campanici bullantis

NotaeRecensere

  1. 1.0 1.1 "Campanicum ... Campanicum bullans": Gulielmus Schuetz, De vino: dissertatio inauguralis medica (Berolini, 1829) p. 32
  2. "vinum Campanum seu Rhemense": Salins (1702) p. 10; vide etiam titulum huius operis

BibliographiaRecensere

 
Forma vinetorum Campanicorum
  • Claire Desbois, Werner Paravicini, Jean-Pierre Poussou, edd., Le champagne, une histoire franco-allemande. Lutetiae: PUPS, 2011
  • Kolleen M. Guy, When Champagne Became French: Wine and the Making of a National Identity. Baltimorae: Johns Hopkins University Press, 2003. ISBN 9780801887475 Paginae selectae
  • C. Moreau-Bérillon,, Au pays du Champagne : le vignoble, le vin. Remis: Michaud, 1925 Textus apud Gallica
  • Benoît Musset, Vignobles de Champagne et vins mousseux – 1650-1830 : histoire d’un mariage de raison. Lutetiae: Fayard, 2008
  • Ioannes Baptista de Salins, Defensio vini Burgundiani adversus vinum Campanum. Parisiis, 1702 (Textus apud Google Books)
  • Serena Sutcliffe, Champagne: The History and Character of the World's Most Celebrated Wine. Londinii: Mitchell Beazley, 1988. ISBN 0-671-66672-X Paginae selectae
  • Kim Willsher, "Growers and producers at odds in France's 'champagne wars'" in The Guardian (3 Augusti 2020)

Nexus externiRecensere