Quantum redactiones paginae "Lingua Latina ecclesiastica" differant

m
gramatica--->grammatica. "Latina Ecclesiastica generaliter loquitur"--->It does? It speaks?! +
m (gramatica--->grammatica. "Latina Ecclesiastica generaliter loquitur"--->It does? It speaks?! +)
{{Latinitas|-2}}
'''Lingua Latina Ecclesiastica''' est lingua Latina adhibita ab [[Ecclesia Catholica]]. In se, non differt a [[Lingua Latina]] ab aliis exercita, eadem utens gramaticagrammatica, vocabulario, et cetera, sed nota fert contextus sui. Ecclesia usus est Latina lingua iam a saeculo fere tertia usque ad hodie, et ergo videtur mutationes ferre per cursus saeculorum. Latina tamen lingua, sive ecclesiastica, sive saecularis, exstat exempla continuitatis et stabilitatis. Latina Ecclesiastica generaliter loquitur [[Pronuntiatio Ecclesiastica|pronuntiatione ecclesiastica]], quae differt a [[Pronuntiatio Latina|pronuntiatione academica]].
 
==Ortus Ecclesiasticae Latinitatis==
[[Novum Testamentum]] [[Lingua Graeca|graece]] scribitur, et graecamGraecam et [[Lingua Hebraica|hebraicamHebraicam]] linguas locuta est ecclesia primitiva per primum saeculum. Nonnulli tamen homines, [[Tertullianus]]; exempli gratia, aetatis classici Graecam non intellexerunt linguam, et ergo, iam a saeculo secundo, initialiter in [[Africa]] Septentrionali, coeperunt latinam adhibere linguam in orationibus et colloquiis suis. Stylus huius latinitatisLatinitatis portebat signum Latinae Provincialis Africanae, sed magis usus Graeci et Hebraici qui eum antecedebat in orationibus Christianis. Illo tempore, [[Biblia|Biblia Sacra]] vertebantur in "[[veterem latinamLatinam]]" versionem, qui portabant multa formarum Hebraicarum exempla; exempli gratia, "Zelo zelatus sum pro Domino Deo exercitum."
 
==Latinitas Ecclesiastica Classica==
 
==Latinitas Ecclesiastica Post Medievalis==
Saeculo XVdecimo quinto, multi homines desiderebant invenire et studiare res antiquorum, in artibus, architectura, et cultura, et pro omnibus his, opportebant linguas Latinam, Graecam, et hebraicam scire. Ergo magni momentis fuit scire et adhibere latinam classicam, et Latinitas Ecclesiastica huius aetatis utitur terminis et constructionis ornatis, saepe cum referentiis classicis. Si legitur [[Aeneas Silvii Picolomini]] (Pius II) vel [[Desiderius Erasmus]], videtur Latinitas nimis elevata. Etiam eo tempore vocabularium classicum adhibitur, e.g. ''templum'' loco ''ecclesiae'' vel ''divus'' loco ''sanctus.''
 
==Latinitas Ecclesiastica Moderna==
Ultimis in saeculis, lingua Latina evanuitur a discursis academicis et diplomaticis, sed adhuc exercetatur ab [[Ecclesia Catholica|Ecclesia]]. Lingua fuit instructionis theologicae usque secundum medium saeculi vigesimi, et etiam lingua liturgiae, symbolum dans unitatis ecclesiae, quae una lingua orabat. Annis tamen [[1960]], linguae vernaculares introducebantur in liturgiam et instructionem, maioris intellectionis causa. Latina adhuc est lingua prima liturgiae, et lingua decretorum ecclesiae. Cum lingua non sit res usus quotidianae, saepe accipit formas elevatas. Videtur in Latinitate [[Ioannes Paulus II|Ioannis Pauli II]] vel [[Benedictus XVI|Benedicti XVI]].
 
{{stipula}}
<!--{{Spoken Wikipedia|La-Latina Ecclesiastica-article.ogg|2006-Mar-12}}-->
 
[[Categoria:Lingua Latina]]
94 606

recensiones